การวิจัยเชิงบรรยายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการทำนายของสิ่งรบกวน ในชีวิตประจำวัน ปัจจัยส่วนบุคคลต่ออาการซึมเศร้าหลังคลอดของมารดา โดยใช้กรอบแนวคิด การปรับตัวของรอยเป็นแนวทางในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นมารดาหลังคลอด 6 สัปดาห์ ที่มาตรวจหลังคลอดที่หน่วยวางแผนครอบครัวของโรงพยาบาลรามาธิบดีและโรงพยาบาลเลิดสิน ระหว่างวันที่ 4 มิถุนายน ถึง 1 สิงหาคม พ.ศ.2545 จำนวน 200 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วย วิธีการเลือกตัวอย่างแบบมีระบบ แบบสอบถามที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลมี 3 ส่วนได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามสิ่งรบกวนในชีวิตประจำวัน และแบบสอบถามอาการ ซึมเศร้าหลังคลอด (CES-D) ของแรดลอฟ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS รุ่น 10.0 ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีอาการซึมเศร้าหลังคลอดร้อยละ 25 ปัจจัยที่สามารถ ทำนายอาการซึมเศร้าหลังคลอดได้แก่ สิ่งรบกวนในชีวิตประจำวัน ความตั้งใจในการมีบุตร ประวัติสุขภาพจิตในอดีต อายุ และรายได้ครอบครัว โดยทุกปัจจัยสามารถร่วมกันทำนาย ความแปรปรวนของอาการซึมเศร้าหลังคลอดได้ร้อยละ 38.7 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) จากผลการศึกษาครั้งนี้ พยาบาลควรประเมิน สิ่งรบกวนในชีวิตประจำวัน และอาการ ซึมเศร้าหลังคลอดของมารดา เพื่อให้การดูแลที่เหมาะสมแก่มารดาหลังคลอด โดยเฉพาะ ในมารดาหลังคลอด ที่ไม่ได้ตั้งใจจะมีบุตร มีประวัติสุขภาพจิตในอดีต อายุน้อย และมีรายได้ ครอบครัวต่ำ