การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การสนับสนุนทางสังคมกับความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์และหาตัวพยากรณ์ความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเอดส์ที่มารับคำปรึกษาสุขภาพ โรงพยาบาลสังกัดกรุงเทพ จำนวน 195 คน เครื่องมือในการวิจัยผู้วิจัยสร้างขึ้นเองประกอบด้วยเครื่องมือ 3 ส่วน คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์ความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์ และแบบสัมภาษณ์การสนับสนุนทางสังคมของผู้ป่วยโรคเอดส์เครื่องมือได้ผ่านการตรวจสอบความตรงและความเที่ยงได้ค่าความเที่ยงของแบบสัมภาษณ์เท่ากับ .9656 ผลการวิจัยพบว่า 1. ความหวังในชีวิตโดยรวมของผู้ป่วยโรคเอดส์อยู่ในระดับสูง เมื่อจำแนกตามรายด้านพบว่าความหวังด้านอารมณ์ พฤติกรรม เวลา สภาพการดำเนินชีวิตอยู่ในระดับสูง ด้านความคิด และ ความผูกผันอยู่ในระดับปานกลาง2. การสนับสนุนทางสังคมโดยรวบรวมของผู้ป่วยโรคเอดส์ในระดับปานกลางเมื่อจำแนกตามรายด้านพบว่า การสนับสนุนทางสังคมด้านอารมณ์อยู่ในระดับสูงการสนับสนุนด้านการได้รับการยอมรับการสนับสนุนด้านวัตถุและข้อมูลข่าวสารอยู่ในระดับปานกลาง 3. ปัจจัยส่วนบุคคลคือ สถานภาพสมรสแต่งงานคู่อยู่ด้วยกันรายได้ของได้ ของครอบครัวโดยเฉลี่ยต่อเดือนมาก ระยะเวลาที่ทราบผลว่าติดเชื้อเอดส์นาน มีผู้อื่นทราบว่าติดเชื้อเอดส์ สุขภาพในปัจจุบันแข็งแรงและมีภาระที่ต้องรับผิดชอบมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์มีค่า r = .5504 .2553 .3391 .4679 .4760 และ .4161ตามลำดับอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 การสนับสนุนทางสังคมด้านอารมณ์ ด้านการได้รับการยอมรับการสนับสนุนด้านวัตถุและ ข้อมูลข่าวสารมีความสัมพันธ์ทางบวกกับระดับความหวังในชีวิติของผู้ป่วยโรคเอดส์มีค่าr = .7618 .7635 .7262 และ .7597 ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 4. ปัจจัยส่วยบุคคลคือ สถานภาพสมรส ระยะเวลาที่ ทราบผลว่าติดเชื้อเอดส์ และสุขภาพในปัจจุบัน การสนับสนุนทางสังคมด้านได้รับการยอมรับและด้านข้อมูลข่าวสารสามารถพยากรณ์ความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์ความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์ร้อยละ 77.89 5. สมการทำนายความหวังในชีวิตของผู้ป่วยโรคเอดส์คือ Y = 1.03251+ .12808Sta.+ .00032Per.+ .11620Hea.+.36921S2.+ .24868S4. Z = .10693Sta.+ .10055Per.+ .12109Hea.+ .41898S2.+.40606S4.