ในการศึกษาโครงสร้างเงินทุนของธุรกิจโรงแรมเพื่อจะได้ทราบถึงลักษณะโดยทั่วไปของธุรกิจโรงแรม ที่เป็นปัจจัยและมีผลกระทบต่อโครงสร้างโดยมีขอบเขต การศึกษาคือการศึกษาโครงสร้างเงินทุนของบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และบริษัทโรงแรมเซ็นทรัลพลาซ่า จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่ปี 2534-2543 ในการศึกษาครั้งนี้มุ่งศึกษาจากข้อมูลทุติยภูมิ ซึ่งได้มาจากการเก็บรวบรวมข้อมูลทางด้านการเงินข้อมูลเกี่ยวกับการบริหารและข้อมูลที่มีผลต่อการดำเนินธุรกิจของทั้งสองบริษัท โดยจะทำการวิเคราะห์ในเชิงคุณภาพ เพื่อศึกษาถึงปัจจัยภายในของธุรกิจและปัจจัยภายนอกที่ส่งผลกระทบต่อรูปแบบโครงสร้างของธุรกิจรวมทั้งการวิเคราะห์ในเชิงปริมาณโดยการศึกษาโครงสร้างเงินทุนของกลุ่มอุตสาหกรรมโรงแรมการวิเคราะห์อัตราส่วนทางการเงิน (Financial Ratio) การวิเคราะห์ความผันผวนของกำไรของบริษัทในรูปของกราฟ และทำการวิเคราะห์เชิงพรรณนารวมทั้งการวิเคราะห์ระดับการใช้ต้นทุนคงที่(Degree of operating Leverage) และการวิเคราะห์ระดับการใช้เงินทุนที่ต้องการเสียค่าใช้จ่ายที่คงที่ (Degree of Financial Leverage) จากผลการศึกษาพบว่าลักษณะโดยทั่วไปของธุรกิจโรงแรมเป็นการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรที่ต้องใช้เงินทุนที่ค่อนข้างสูงประกอบกับสภาพการแข่งขันของธุรกิจโรงแรมค่อนข้างจะมีความรุนแรงอันเนื่องมาจากอุปทานของห้องพักส่วนเกิน (Over Supply) ประกอบกับสภาพทางเศรษฐกิจที่ยังคงมีแนวโน้มถดถอยจึงทำให้ธุรกิจโรงแรมมีรายได้จากการเข้าพักที่ค่อนข้างผันผวนประกอบกับธุรกิจโรงแรมมีภาระต้นทุนและค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานโดยเฉพาะค่าใช้ประจำที่ค่อนข้างสูง จึงทำให้อุตสาหกรรมนี้มีความเสี่ยงทางธุรกิจ (Business Risk) เมื่อได้ศึกษาลักษณะโครงสร้างเงินทุนของทั้งสองบริษัทแล้วจะเห็นได้ว่าลักษณะโครงสร้างเงินทุนของทั้งสองบริษัทจะใช้แหล่งเงินทุนจากส่วนของหนี้ให้อยู่ในระดับต่ำที่สุด ทั้งนี้เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงทางการเงิน (Financial Risk) เพื่อทำให้ความเสี่ยงโดย (Total Risk) ของบริษัทไม่มากจนเกินไป โดยบริษัท ดุสิตธานี จำกัด ถึงแม้จะมีการเลือกใช้แหล่งเงินทุนในส่วนของหนี้ที่สูงในช่วงแรกแต่เนื่องจากบริษัทฯ สามารถหาแหล่งเงินทุนที่มีต้นทุนทางการเงินที่ต่ำ แต่เมื่อบริษัทมีสภาพคล่องเพียงพอก็จะทยอยจ่ายคืนเงินต้นและดอกเบี้ยทันทีเพื่อลดภาระความเสี่ยงจนทำให้บริษัทมีการใช้แหล่งเงินทุนในส่วนของหนี้ที่อยู่ในระดับที่ต่ำส่วน บมจ. โรงแรมเซ็นทรัล พลาซ่าจะเลือกใช้เงินทุนจากส่วนของผู้ถือหุ้นเป็นหลักแต่ถึงแม้ว่าบริษัทจะมีการใช้แหล่งเงินทุนในส่วนของหนี้ระยะยาวในปี 2543 เพิ่มขึ้นทั้งนี้ก็เพื่อนำไปลดภาระหนี้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศที่มีอัตราดอกเบี้ยสูงกว่า และ ลดความเสี่ยงที่เกิดจากอัตราแลกเปลี่ยน ซึ่งจะเห็นได้ว่าทั้ง 2 บริษัทต่างก็มีความมุ่งหวังที่จะให้มีโครงสร้างเงินทุนที่มีต้นทุนของเงินทุนที่เหมาะสมกับธุรกิจจากการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิเคราะห์เชิงปริมาณเพียงอย่างเดียวจึงอาจขาดข้อมูลที่เกี่ยวกับสาเหตุความจำเป็นหรือนโยบายการประกอบธุรกิจที่ส่งผลต่อโครงสร้างเงินทุนตลอดจนแหล่งที่มาของเงินทุนที่ต่างกันจากปัจจัยอื่น ๆ ของทั้ง 2 บริษัท ดังนั้น เพื่อให้การศึกษานี้อยู่บนพื้นฐานข้อมูลที่ถูกต้องและยุติธรรม จึงควรนำมาวิเคราะห์ประกอบกัน