การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกรดวาลโปรอิล ไฮดรอกซามิก ซึ่งเป็นอนุพันธ์ใหม่ของกรดวาลโปรอิกที่มีฤทธิ์ต้านชัก โดยหาขนาดของสารทดสอบในการป้องกันหนูแรทครึ่งหนึ่งจากการถูกเหนี่ยวนำให้ชักโดยการกระตุ้นด้วยไฟฟ้า และศึกษาผลของสารทดสอบดังกล่าว ต่อระดับของสารสื่อประสาทที่เป็นกรดอะมิโนในเปลือกสมองของหนูแรทในขณะตื่น โดยวิธีไมโครไดอะลัยซีส กรดอะมิโนที่ทำการศึกษาเหล่านี้ได้แก่กลูตาเมทแอสพาร์เตทกลัยซีนและกาบา จากการที่พบว่าขนาดของกรดวาลโปรอิล ไฮดรอกซามิก ในรการป้องกันหนูแรทครึ่งหนึ่งจากการถูกเหนี่ยวนำให้ชักโดยการกระตุ้นด้วยไฟฟ้า คือ 80(51-124) มก/กก น้ำหนักตัวผู้วิจัยจึงทำการศึกษาผลของสารทดสอบนี้ในขนาด 100 และ 200 มก/กก น้ำหนักตัว ต่อระดับของสารสื่อประสาทที่เป็นกรดอะมิโน ในเปลือกสมองของหนูแรทในขณะตื่น และพบว่ากรดวาลโปรอิล ไฮดรอกซามิกในขนาดที่ทำการศึกษาทั้ง 2 ขนาด มีฤทธิ์ทำให้ระดับของกลัยซีนในเปลือกสมองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่จะพบการเพิ่มของกาบาเฉพาะแต่ในกลุ่มของหนูแรทที่ได้รับสารทดสอบนี้ในขนาดสูง (200 มก/กก น้ำหนักตัว)เท่านั้น ดังนั้นการเพิ่มของระดับกลัยซีนซึ่งเป็นสารสื่อประสาทที่มีฤทธิ์ยับยั้ง น่าจะเป็นกลไกปฐมภูมิในการออกฤทธิ์ต้านชักของสารทดสอบและนอกจากกลัยซีนแล้ว อีกส่วนหนึ่งของกลไกต้านชักของสารทดสอบในขนาดที่สูงขึ้น (200 มก/กก น้ำหนักตัว) อาจเป็นผลสืบเนื่องจากการที่สารทดสอบมีฤทธิ์เพิ่มระดับของกาบาซึ่งก็เป็นสารสื่อประสาทที่มีฤทธิ์ยับยั้งด้วยเช่นกัน เมื่อเปรียบเทียบผลของสารทดสอบกับกรดวาลโปรอิกในการทดลองนี้ที่พบว่า กรดวาลโปรอิกไม่มีฤทธิ์ต่อสารสื่อประสาทที่เป็นกรดอะมิโนชนิดอื่นใด นอกจากทำให้ระดับของกลูตาเมทลดลงหากให้กรดวาลโปรอิกแก่หนูแรทในขนาด 400 มก/กก น้ำหนักตัว อาจกล่าวได้ว่ากรดวาลโปรอิกไฮดรอกซามิก มีกลไกในการออกฤทธิ์ต้านชักแตกต่างไปจากกรดวาลโปรอิกโดยที่มีกลไกปฐมภูมิเกี่ยวข้องกับการเพิ่มของกลัยซีน ร่วมกับการที่มีฤทธิ์ทำให้ระดับของกาบาเพิ่มขึ้นในขนาดใช้ที่สูงขึ้น อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาต่อไปถึงกลไกอื่นๆ นอกเหนือจากที่รายงานไว้ในการวิจัยนี้