การวิจัยนี้เป็นการศึกษากระบวนการสังเคราะห์อนุพันธ์เอ็น-เอซิล-เอ็น'-เอริลยูเรีย ซึ่งคาดว่าจะมีฤทธิ์ต้านอาการชัก สารเหล่านี้สามารถสังเคราะห์ได้ 2 วิธี วิธีแรก คือการสังเคราะห์ผ่านไอโซไธยาเนตโดยการนำ 2 - โพรพิลเพนตาโนอิล คลอไรด์ มาทำปฏิกิริยากับโปแตสเซียมไธโอไซยาเนตในอะซีโตนที่ปราศจากน้ำเพื่อสร้างสารไอโซไธโอไซยาเนตจากนั้นทำปฏิกิริยาต่อกับสารอะนิลีน หรืออนุพันธ์ของสารเอมีนที่เป็นวง ได้เป็นสาร เอ็น-เอซิล-เอ็น'เอริลไธโอยูเรียด้วยผลสูงปานกลาง อนุพันธ์ของไธโอยูเรียเหล่านี้สามารถเปลี่ยนเป็นยูเรียได้ง่ายโดยการออกซิไดซ์หมู่ไธโอคาร์บอนิลด้วยสารละลายไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ในสภาวะด่าง สารกลุ่มยูรีดและไธโอยูรีดที่ได้จากการสังเคราะห์โดยวิธีนี้ทั้ง8 ตัว ได้แก่ เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-เฟนนิลไธโอยูเรีย, เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-(4-เมธิลเฟนนิล)ไธโอยูเรีย, เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น' -(2-เมธิลเฟนนิล)ไธโอยูเรีย, เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-(4-ไนโตรเฟนนิล)ไธโอยูเรีย, เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-เฟนนิลยูเรีย, เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-(4-เมธิลเฟนนิล)ยูเรีย, เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-(2-เมธิลเฟนนิล)ยูเรีย และ เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)เอ็น'-(4-ไนโตรเฟนนิล)ยูเรีย วิธีที่สอง คือ การสังเคราะห์ผ่านไอโซไซยาเนตโดยการนำ 2-โพรพิลเพนตาโนอิล คลอไรด์มาทำปฏิกิริยากับโปแตสเซียมไซยาเนตในไดออกเซนที่ปราศจากน้ำ โดยมีแสตนนิคคลอไรด์เป็นสารช่วยเร่งปฏิกิริยา เกิดเป็นสารไอโซไซยาเนตจากนั้นทำปฏิกิริยาต่อกับสาร 4-อะมิโนไพริดีนได้เป็นสารที่ต้องการ ด้วยวิธีนี้สามารถเตรียม เอ็น-(2-โพรพิลเพนตาโนอิล)-เอ็น'-(4-ไพริดินิล)ยูเรีย ซึ่งไม่สามารถสังเคราะห์ได้ด้วยวิธีแรกด้วยผลผลิตร้อยละ 30 การพิสูจน์เอกลักษณ์ของสารที่สังเคราะห์ได้ทั้งหมดอาศัยเทคนิคทางอินฟาเรดสเปกโตรเมทรี, โปรตอน-1 และคาร์บอน-13 นิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์สเปกโตรเมทรี,แมสสเปกโตรเมทรี และการวิเคราะห์องค์ประกอบธาตุ