การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง 1) รูปแบบการสื่อสารกับความพึงพอใจในการสื่อสาร2) ความพึงพอใจในการสื่อสารกับความพึงพอใจในงาน และ3) ศึกษาตัวแปรที่สามารถพยากรณ์ความสามารถในการปฏิบัติงานโดยใช้กลุ่มตัวอย่างที่เป็นพยาบาลประจำการในโรงพยาบาลตำรวจจำนวนทั้งสิ้น 290 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่คำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้นตอน ประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for WINDOWS ผลการวิจัยพบว่า 1. พยาบาลประจำการมีการสื่อสารแนวนอนในระดับสูงมีความพึงพอใจในการสื่อสารระดับปานกลาง มีความพึงพอใจในงานระดับปานกลาง และมีความสามารถในการปฏิบัติงานในระดับสูง 2. รูปแบบการสื่อสารมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในการสื่อสารอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001 3. ความพึงพอใจในการสื่อสารมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001 4. กลุ่มตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายความสามารถในการปฏิบัติงานของพยาบาลประจำการได้อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001ได้แก่ ความสำเร็จในงาน การสื่อสารแบบเป็นทางการที่ระดับ .01ได้แก่ วิธีการปกครองและบังคับบัญชา นโยบายและการบริหารหน่วยงาน ที่ระดับ .05 ได้แก่ ความรับผิดชอบที่ได้รับ สถานะของอาชีพ สภาพการทำงาน บรรยากาศการสื่อสารในองค์การและการสื่อสารจากบนลงล่าง รวมทั้งสิ้น 9 ตัวแปร โดยสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความสามารถในการปฏิบัติงานได้ประมาณร้อยละ 46