การทำวิจัยของคนในชุมชนบ้านเปร็ดในครั้งนี้ เกิดจากข้อสงสัยในสาเหตุการพังทลายของที่ชายฝั่ง ซึ่งบางกลุ่มเชื่อว่าเกิดจากน้ำมือมนุษย์โดยเฉพาะพวกที่ทำอวนลาก อวนรุนและเรือคราดหอย บ้างก็เชื่อว่าเกิดจากธรรมชาติที่แปรเปลี่ยนไป จากการกล่าวโทษกันโดยที่ยังไม่มีหลักฐานใด ๆ มายืนยันว่าเกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่ ทำให้คนในชุมชนบ้านเปร็ดในและชุมชนข้างเคียงเกิดความขัดแย้งต่อกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ความขัดแย้งดังกล่าวรุนแรงจนถึงขั้นวิกฤติไปช่วงระยะเวลาหนึ่งซึ่งคนบ้านเปร็ดในพยายามหาวิถีทางในการแก้ไขมาหลายรูปแบบ แต่ก็ยังไม่ได้ผลเท่าที่ควรเนื่องจากอีกฝ่ายหนึ่งยังไม่ยอมรับผลการกระทำของอีกฝ่ายหนึ่ง นอกจากนี้คนในชุมชนเองก็ยังคงมีแนวคิดที่แตกต่างกันเป็น 2 แนวคิด โดยแนวคิดแรกคือการใช้แนวทางเดิมในการแก้ไขปัญหา เนื่องจากมีความคิดว่าเป็นวิถีทางที่เหมาะสมแล้ว แต่อีกแนวคิดหนึ่งมีความเห็นว่าชุมชนควรหาแนวทางใหม่ ๆ ในการแก้ปัญหา โดยควรเน้นการประสานพูดคุยทำความเข้าใจในปัญหาของกันและกัน แล้วร่วมกันหาแนวทางแก้ไข แม้ว่าการแก้ปัญหาในแนวทางนี้จะต้องเจอปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ที่ยังมองไม่เห็นก็ตาม แต่ก็มีความเชื่อมั่นว่าแนวทางนี้น่าจะทำให้มีความเข้าใจกันและกันมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ จากนั้นกลุ่มคนส่วนหนึ่งจึงใช้แนวทางการทำงานวิจัยแบบชาวบ้าน เพื่อหาคำตอบในสิ่งที่ทุกคนกำลังมีความสงสัยอยู่ ซึ่งระหว่างทางของการทำงานก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิด แต่ก็ไม่ยากเกินความสามารถของพวกเราไปได้ ตลอดระยะเวลาของการทำวิจัยโดยเริ่มตั้งแต่ปลายปี 2546 จนเสร็จสมบูรณ์ในปัจจุบัน (พฤศจิกายน 2549 ) นับเป็นระยะเวลาที่ค่อนข้างยาวนานพอสมควรตลอดระยะเวลาที่ล่วงเลยผ่านมามีบทเรียนหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าจดจำและเป็นประโยชน์ บางสิ่งบางอย่างก็สามารถหาแนวทางแก้ปัญหาและหาทางออกจนได้ หลายสิ่งหลายอย่างต้องมีการทบทวนกันใหม่ว่าทำไมมันเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้และต้องร่วมกันหาคำตอบมันให้เจอต่อไป บางช่วงเวลาของการทำงานก็เกิดอาการท้อบ้าง เหนื่อยและเดินไปข้างหน้าไม่ถูกบ้าง บางคนก็ถอยห่างไปก็มี บางเวลาพวกเราก็กลับมาร่วมกันลุกขึ้นสู้กันอีกครั้ง จนในที่สุดก็มาถึงปลายทางที่เรามุ่งหวัง และถึงแม้ว่าบางสิ่งบางอย่างจะไม่เป็นไปตามสิ่งที่เราหวังเอาไว้มากนัก แต่บางสิ่ง บางอย่างซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่ได้คาดหวังเอาไว้ แต่เรากลับได้มันมา มันก็ชดเชยกันได้บ้าง