งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหาร ระดับขวัญในการปฏิบัติงานของบุคลากร และความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารกับขวัญในการปฏิบัติงานบุคลากรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา โดยกลุ่มตัวอย่างได้แก่บุคลากรที่ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างของเครจซีและมอร์แกน (Krejeie and Morgan) ที่ระดับความเชื่อมั่น ร้อยละ 95 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 330 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย และเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารกับขวัญในการปฏิบัติงานของบุคลากร วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่าระดับพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา อยู่ในระดับปานกลางทุกด้านของการบริหารได้แก่ แรงจูงใจ การเป็นผู้นำ การติดต่อสื่อสาร การตัดสินใจ การกำหนดเป้าหมายของผู้บริหาร และการควบคุมบังคับบัญชาระดับขวัญในการปฏิบัติงานของบุคลากรเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มีระดับขวัญอยู่ในระดับมาก 3 ด้าน เรียงตามลำดับค่าเฉลี่ยคือ การยอมรับความสามารถของตนเอง ความรู้สึกสัมฤทธิ์ผลในการทำงาน ความรู้สึกเป็นเจ้าของ ระดับขวัญอยู่ในระดับปานกลางมี 5 ด้าน เรียงตามลำดับค่าเฉลี่ย คือ ความรู้สึกตนเองมีความสำคัญ ความพึงพอใจในสภาพงาน การมีส่วนร่วมกำหนดนโยบาย การได้รับความยุติธรรม และด้านความมั่นคงปลอดภัย ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารกับระดับขวัญในการปฏิบัติงานบุคลากรทุกด้านมีความสัมพันธ์กันในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารที่มีความสัมพันธ์กับสภาพขวัญในการปฏิบัติงานของบุคลากรสูงสุดและอยู่ในระดับสูง คือ การตัดสินใจ ส่วนพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารด้านอื่นเรียงตามค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ดังนี้ การเป็นผู้นำ การติดต่อสื่อสาร การควบคุมบัญชา และการกำหนดเป้าหมายและการจูงใจ การให้ความสำคัญต่อการบริหารด้านแรงจูงใจ การเป็นผู้นำ การกำหนดเป้าหมาย ความมั่นคงปลอดภัย และการตัดสินใจ จะทำให้การบริหารงานบรรลุวัตถุประสงค์และบุคลากรมีการปฏิบัติงานในสภาพขวัญระดับสูง