ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับ ผู้บริหารที่สัมพันธ์กับประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชน ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 230 โรง ได้แก่ครูใหญ่จำนวน 230 และครู 981 คน เครื่องมือที่ใช้มี 2 ฉบับ ฉบับที่ 1 เป็นแบบสอบถามครูใหญ่ประกอบด้วย (1) แบบสอบถามชีวสังคมของครูใหญ่ (2) แบบสอบถามภาวะผู้นำ ใน 2 มิติคือภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนสภาพ และภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยน โดยพัฒนามาจากเครื่องมือวัด MLQ ของแบสและอโวลิโอ (3) แบบสอบถามพฤติกรรมการแก้ปัญหาความขัดแย้งของครูใหญ่ ซึ่งใช้เครื่องมือของโธมัสและคิลแมนน์ (4) แบบสอบถามประสิทธิผล ของโรงเรียน ฉบับที่ 2 เป็นแบบสอบถามครูในโรงเรียนประกอบด้วย (1) แบบสอบถามวัดความสามัคคีของครูในโรงเรียน (2) แบบสอบถาม การได้รับการสนบสนุนทางสังคมของครู (4) แบบสอบถามพฤติกรรม การบริหารการเปลี่ยนแปลง (5) แบบสอบถามประสิทธิผลของโรงเรียน พบว่าโรงเรียนที่ผู้บริหารดำรงตำแหน่งทางการบริหารแตกต่างกัน มีประสิทธิผลไม่แตกต่างกัน แต่ประสิทธิผลของโรงเรียนจะแปรปรวน ไปตามวุฒิทางการศึกษาของครูใหญ่ และประสิทธิผลของโรงเรียน แตกต่างกันตามขนาด ประเทศและที่ตั้ง ทฤษฎีภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนสภาพ ของแบบสามารถทำนายประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนในโรงเรียน ที่ผู้บริหารเป็นครูใหญ่และผู้รับใบอนุญาตได้ 74.33 และสามารถทำนาย โรงเรียนที่ครูมีความสามัคคีสูงได้มากกว่าโรงเรียนที่ครูมีความสามัคคีต่ำ ปัจจัยด้านโรงเรียน ด้านชีวสังคมของผู้บริหาร ด้านพฤติกรรมการบริหาร และด้านครู มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัยด้านพฤติกรรมการบริหาร ด้านครู และด้านโรงเรียนสามารถทำนายประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชน ได้ 53.45 ด้านชีวสังคม สามารถทำนายได้ 9.04 อย่างไรก็ตาม ตัวแปรทั้ง 17 ตัว ในปัจจัยทั้ง 4 กลุ่ม สามารถทำนายประสิทธิผล ของโรงเรียนเอกชนได้ 70.07 โดยมีตัวพยากรณ์ที่ดีที่สุด 6 ตัว เรียงตามลำดับ คือ พฤติกรรมผู้นำทางวิชาการ ขนาดของโรงเรียน ความสามัคคีของครู ภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนสภาพ การได้รับการอบรม ทางการบริหาร อัตราส่วนระหว่างครูที่มีวุฒิปริญญาต่อครูที่มีวุฒิต่ำกว่า โดยที่ตัวพยากรณ์ที่ดีทั้ง 6 ตัว สามารถทำนายประสิทธิผลของ โรงเรียนเอกชนได้ 69.26 เมื่อจำแนกตามที่ตั้ง ขนาด ประเภท และลักษณะการจัดตั้งของโรงเรียน กรุงเทพมหานคร และภาคกลาง มีตัวพยากรณ์ที่ดีที่สุดคือ ขนาดของโรงเรียนคือการไดรับการสนับสนุน ทางสังคมของครู ภาคเหนือคือพฤติกรรมผู้นำทางวิชาการ และ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือคือ พฤติกรรมผู้นำทางวิชาการเป็นตัวทำนาย ของโรงเรียนเอกชนขนาดเล็ก นอกจากนี้พบว่าตัวพยากรณ์ที่ดี ต่อประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนที่ขอจัดตั้งโดยบุคคลคือพฤติกรรมผู้นำ ทางวิชาการ ในขณะที่โรงเรียนที่ขอจัดตั้งโดยนิติบุคคล ขนาดของ โรงเรียนจะเป็นตัวพยากรณ์ที่ดีที่สุด โรงเรียนที่รับเงินอุดหนุนจากรัฐ พฤติกรรมผู้นำทางวิชาการจะเป็นตัวพยากรณ์ที่ดีที่สุด ในขณะที่พฤติกรรม การบริหารการเปลี่ยนแปลงจะเป็นตัวพยากรณ์ที่ดีที่สุดต่อโรงเรียน ที่ไม่รับเงินอุดหนุน