วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งที่จะศึกษาเกี่ยวกับสำนวนกริยา-กรรมแบบสามพยางค์ที่ใช้บ่อยในภาษาจีน โดยศึกษาลักษณะทั่วไป รูปแบบ เนื้อหา โครงสร้างและลักษณะที่ใช้ในการสื่อความหมาย นอกจากนี้ยังศึกษาเปรียบเทียบสำนวนกริยา - กรรมแบบสามพยางค์ที่ใช้บ่อยในภาษาจีนที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายคลึงกับ สำนวนไทย และศึกษาภาพสะท้อนที่ได้จากสำนวนที่ใช้บ่อยในภาษาจีนและภาพสะท้อนที่ได้จาก สำนวนไทย อันแสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรม ประเพณี ความคิด ความเชื่อ สภาพแวดล้อมและสังคมของทั้งสองชนชาติ สำนวนที่ใช้บ่อยในภาษาจีนส่วนใหญ่ประกอบด้วย ตัวอักษรจีนสามตัว และมีโครงสร้างแบบกริยา - กรรม ลักษณะเด่นของรูปแบบทางไวยากรณ์ของสำนวนที่ใช้บ่อยคือ สามารถใช้สำนวนได้โดยตรง มีส่วนแทรกในสำนวนได้ นำกรรมมาไว้ข้างหน้าได้ และใช้คำกริยา/กรรมตัวอื่นแทนที่คำกริยา/กรรมที่มีอยู่เดิมในสำนวนได้ ซึ่งเป็นลักษณะที่แตกต่างจากสำนวนประเภทอื่นๆ การศึกษาเปรียบเทียบสำนวนที่ใช้บ่อยในภาษาจีนที่มีความหมายเหมือนหรือคล้าย คลึงกับสำนวนไทย ได้แสดงให้เห็นว่าสำนวนของทั้งสองชนชาติ ต่างสะท้อนถึงความเหมือนและแตกต่างกันทั้งทางด้านสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรม