วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเปรียบเทียบความหมายและลักษณะทางไวยากรณ์ของคำ "le" ในภาษาจีนกลางซึ่งแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ คำ "le1" กับคำ "le2" และเพื่อศึกษาเปรียบเทียบความหมายและลักษณะทางไวยากรณ์ของคำ "le" ในภาษาจีนกลางกับคำ "แล้ว" ในภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า คำ "le1" กับ คำ "le2" ในภาษาจีนกลางมีความหมายและลักษณะทางไวยากรณ์ที่แตกต่างกัน คือ คำ "le1" เป็นคำช่วยแสดงความหมายของการณ์ลักษณะดำเนินการสำเร็จลุล่วง คือ การดำเนินการสำเร็จลุล่วงของการกระทำ และการดำเนินการสำเร็จลุล่วงของการเปลี่ยนแปลง ซึ่งความหมายทางไวยากรณ์ทั้งสองขึ้นอยู่กับหน่วยภาคแสดงที่คำ "le1" ปรากฏร่วมด้วยและรูปแบบของประโยค คำ "le2" แสดงความหมายของการปรากฏของสภาพหรือเหตุการณ์ใหม่ และเมื่อนำมาศึกษาเปรียบเทียบกับคำ "แล้ว" ในภาษาไทย พบว่าโดยปรกติแล้วคำ "แล้ว" จะแสดงความหมายทางไวยากรณ์เหมือนกับคำ "le1" เมื่อคำ "แล้ว" นั้นเป็น ก) คำช่วยหลังหน่วยภาคแสดง "แล้ว" ปรากฏในประโยคต้นของประโยคแสดงเหตุการณ์ที่มีลักษณะต่อเนื่อง ข) คำเชื่อมต้นอนุพากย์ "แล้ว" ปรากฏในประโยคหลังของประโยคแสดงเหตุการณ์ที่มีลักษณะ ต่อเนื่อง และ ค) คำ "แล้ว" ที่มีลักษณะก้ำกึ่งระหว่างคำช่วยหลังหน่วยภาคแสดงหรือคำเชื่อมปรากฏในโครงสร้างประโยคเดี่ยวที่มีภาคแสดงอย่างน้อย 2 หน่วย ซึ่งคำ "แล้ว" เหล่านี้จะแสดงความหมายว่า หน่วยภาคแสดงตำแหน่งแรกได้ดำเนินการสำเร็จลุล่วงแล้ว หน่วยภาคแสดงหลังจึงเกิดขึ้นตามมา ส่วนคำช่วยหลังหน่วยภาคแสดง "แล้ว" ที่ไม่ได้ปรากฏตามเงื่อนไข ก, ข, ค ข้างต้น จะมีความหมายทางไวยากรณ์เหมือนกับคำ "le2"