วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ศึกษาลักษณะทางวากยสัมพันธ์และอรรถศาสตร์ของคำ "er" ในภาษาจีนโบราณในหนังสือ ลุ่นยฺหวี่ และเพื่อศึกษาความหมายของคำ "er" ในภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า คำ "er" ในหนังสือ ลุ่นยฺหวี่ มีหน้าที่ทางไวยากรณ์ 4 ประเภทคือ เชื่อมคำหรือวลี เชื่อมประธานกับภาคแสดง เชื่อมคำขยายกับคำกริยา และเชื่อมประโยคกับประโยค หน้าที่ที่ปรากฏมากที่สุดคือเชื่อมคำกับวลี ซึ่งมักเป็นกริยากับคำคุณศัพท์หรือกริยาวลีกับคุณศัพท์วลี นอกจากนั้นคำ "er" ในหนังสือ ลุ่นยฺหวี่ อาจจำแนกตามเกณฑ์ทางความหมายได้ 8 ประเภท ดังนี้ บอกความขัดแย้ง บอกเวลาต่อเนื่อง บอกความร่วมกัน บอกการขยายเนื้อความ บอกเงื่อนไข บอกความเสริม บอกเหตุและผล และบอกจุดมุ่งหมาย ความหมายที่ปรากฏมากที่สุดคือคำ "er" ที่บอกความขัดแย้ง เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบกับคำที่มีความหมายลักษณะเดียวกันในภาษาไทยแล้ว พบว่าสามารถแปลได้หลากหลาย คำ "er" ที่บอกความขัดแย้งเทียบได้กับ แต่ ทว่า คำ "er" ที่บอกเวลาต่อเนื่องเทียบได้กับ แล้ว ก็ แล้วค่อย แล้วจึง พอ...ก็ พอ...จึง เมื่อ...ก็ คำ "er" ที่บอกความหมายร่วมกันเทียบได้กับ และ และ...ก็ คำ "er" ที่บอกการขยายเนื้อความเทียบได้กับ อย่าง ด้วย โดย แต่โดยมากมักไม่ต้องแปล คำ "er" ที่บอกเงื่อนไขได้เทียบได้กับ ถ้า หาก ถ้าหาก คำ "er" ที่บอกความเสริมเทียบได้กับ และยัง แล้วยัง คำ "er" ที่บอกเหตุและผลเทียบได้กับ เพราะ เนื่องจาก จึง คำ "er" ที่บอกจุดมุ่งหมายเทียบได้กับ เพื่อ ให้ ไป มา