โรคเบาหวานเป็นโรคหนึ่งซึ่งจัดเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของผู้สูงอายุใน ประเทศไทย สาเหตุส่วนหนึ่งเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสม การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหาร การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค และอำนาจการทำนายของการรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค และปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผล ต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุโรคเบาหวาน กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุโรค เบาหวาน ที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปี หรือมากกว่า จำนวน 120 คน ซึ่งมารับการตรวจรักษา ที่คลินิกโรคเบาหวานโรงพยาบาลบางแพ, โรงพยาบาลวัดเพลง, โรงพยาบาลโพธาราม และโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชจอมบึง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์การรับรู้ประโยชน์ แบบสัมภาษณ์ การรับรู้อุปสรรค และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมการบริโภคอาหาร วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาอำนาจการทำนายโดยการวิเคราะห์ ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยการรับรู้ประโยชน์ในการบริโภคอาหารโดยรวมอยู่ใน ระดับค่อนข้างสูง ((X)=3.47, S.D.=0.34) คะแนนเฉลี่ยรับรู้อุปสรรคในการบริโภคอาหาร โดยรวมอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ ((X)=2.48, S.D.=0.54) และคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรม การบริโภคอาหารโดยรวมอยู่ในระดับค่อนข้างดี ((X)=3.11, S.D.=0.32) เมื่อวิเคราะห์ ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค และระดับการศึกษา สามารถทำนายพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุโรคเบาหวานได้ร้อยละ 38.3 อย่าง มีนัยสำคัยทางสถิติที่ระดับ 0.001 ผลการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลควรส่งเสริมให้ผู้สูงอายุโรค เบาหวานมีพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ถูกต้อง โดยเน้นให้ผู้สูงอายุโรคเบาหวานมีความเข้าใจ ถึงประโยชน์ในการบริโภคอาหารที่ถูกต้องและเหมาะสมสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน