โรคความดันโลหิตสูงเป็นโรคหนึ่งซึ่งจัดเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของผู้สูงอายุ สาเหตุส่วนหนึ่งเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสม การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหาร การรับรู้ความสามารถตนเอง ความคาดหวังในผลลัพธ์ และอำนาจการทำนายการรับรู้ความสามารถตนเอง ความคาดหวังในผลลัพธ์ และปัจจัยส่วนบุคคล ที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ ที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปี หรือมากกว่าจำนวน 160 คน มารับการตรวจรักษาที่โรงพยาบาลบางแพ, โรงพยาบาลเจ็ดเสมียน, โรงพยาบาลจอมบึง และโรงพยาบาลวัดเพลง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์การรับรู้ความสามารถตนเอง แบบสัมพันธ์ ความคาดหวังในผลลัพธ์ของการบริโภคอาหาร และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมการบริโภคอาหาร วิเคราะห์ ข้อมูลโดยการคำนวณค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาอำนาจการทำนาย โดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า คะแนนเฉลี่ยการรับรู้ความสามารถตนเองและความคาดหวังในผลลัพธ์ของ การบริโภคอาหารโดยรวมอยู่ในระดับสูง ((X)=3.69, S.D.=0.55

(X)=3.72, S.D.= 0.46) และคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการบริโภคโดยรวมอยู่ในระดับค่อนข้างดี ((X)=3.46, S.D.= 0.65) เมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า การรับรู้ความสามารถตนเอง ระดับการศึกษา ระยะเวลาการเจ็บป่วย และความคาดหวังในผลลัพธ์ สามารถทำนายพฤติกรรมการบริโภคอาหารได้ ร้อยละ 31.8 ผลการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลควรส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีการรับรู้ความ สามารถตนเองและมีความคาดหวังในผลลัพธ์ของการบริโภคอาหารที่ถูกต้อง เช่นการจัดให้เห็นตัวแบบ ในผู้ป่วยที่ประสบความสำเร็จและความล้มเหลวในการควบคุมโรคความดันโลหิตสูง กรณีตัวอย่าง เหล่านี้รวมถึงผู้ป่วยที่สามารถปรับพฤติกรรมการบริโภคอาหารได้ และผู้ป่วยที่แสวงหาความรู้ โดยการศึกษาด้วยตนเอง ซึ่งวิธีการนี้จะกระตุ้นให้พวกเขาสามารถปรับตัวเข้ากับความเจ็บป่วย และมีอาการดีขึ้นอย่างรวดเร็ว