โรคหลอดเลือดหัวใจเป็นโรคเรื้อรังที่ก่อให้เกิดผลกระทบทั้งด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคมและเศรษฐกิจ การมีพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ไม่เหมาะสม เป็นสาเหตุสำคัญของการ เกิดโรค ดังนั้นผู้ป่วยควรมีพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการที่ดี อันนำไปสู่การมีคุณภาพ ชีวิตที่ดีขึ้น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการ ของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ และปัจจัยที่มีอิทธิพลอันได้แก่ การรับรู้ประโยชน์ของการกระทำ การรับรู้อุปสรรคของการกระทำ เพศ อายุ สถานภาพสมรส การศึกษา อาชีพ รายได้ และ ระยะเวลาการเจ็บป่วย โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจจำนวน 150 คน ที่มารับ การตรวจรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก และคลินิกโรคหัวใจ ของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โรงพยาบาล ราชวิถี โรงพยาบาลศิริราช รวบรวมข้อมูลด้วยวิธีสัมภาษณ์ ตามแบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ประกอบด้วย ข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการ การรับรู้ประโยชน์ของ การกระทำ และการรับรู้อุปสรรคของการกระทำ ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจมีพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการโดย รวมอยู่ในระดับดี (X(-)=3.17, SD=0.91) การรับรู้อุปสรรคของการกระทำ และสถานภาพสมรส สามารถทำนายพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจได้ร้อยละ 38 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 ผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การรับรู้อุปสรรคของ การกระทำและสถานภาพสมรส มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการของ ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ ดังนั้น พยาบาลจึงควรนำข้อมูลเหล่านี้มาใช้ในการวางแผนการให้การ พยาบาลเพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจมีพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการที่ดีขึ้น