ปัญหาการดำเนินการทางวินัย ในส่วนภูมิภาค ในระดับอำเภอเกิดขึ้นเนื่องจาก สาธารณสุขอำเภอซึ่งเป็นหัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ และเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการ ในสังกัดมีอำนาจหน้าที่ในการดำเนินการทางวินัยแก่ข้าราชการที่กระทำผิดวินัยไม่ร้ายแรง แต่สาธารณสุขอำเภอไม่ได้ใช้อำนาจหน้าที่ดำเนินการทางวินัยแก่ข้าราชการผู้กระทำผิด ดังกล่าว การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่ออธิบายปัจจัย ส่วนบุคคล เพื่อวัดระดับความรู้ ทัศนคติ และปัจจัยการตัดสินใจต่อการดำเนินการทาง วินัยพร้อมทั้งเพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความรู้ ทัศนคติ และ ปัจจัยการตัดสินใจต่อการดำเนินการทางวินัยกับการปฏิบัติการดำเนินการทางวินัย ตลอด จนอธิบายปัญหาและอุปสรรคต่อการดำเนินการทางวินัยของสาธารณสุขอำเภอตามกฎหมาย ว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือน ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือสาธารณสุขอำเภอทั่ว ประเทศ จำนวน 262 คน การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามส่งทางไปรษณีย์ได้รับแบบ สอบถามคืน 262 ชุด คิดเป็นร้อยละ 100.0 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ X(2)-test(chi-Square-test) ผลการวิจัยพบว่า สาธารณสุขอำเภอมีความรู้ต่อการดำเนินการทางวิจัยอยู่ในระดับ ต่ำ มีทัศนคติต่อการดำเนินการทางวินัยอยู่ในระดับสูง ส่วนปัจจัยการตัดสินใจและการปฏิบัติ ต่อการดำเนินการทางวินัยอยู่ในระดับปานกลาง นอกจากนี้จากการวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ ระหว่างตัวแปรอิสระและตัวแปรตามพบว่า ระยะเวลาดำรงตำแหน่งสาธารณสุขอำเภอ การอบรมด้านนิติกร และการได้รับข่าวสารมีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติการดำเนินการทาง วินัยของสาธารณสุขอำเภอ ส่วนความรู้ ทัศนคติ และปัจจัยการตัดสินใจต่อการดำเนินการ ทางวินัย ไม่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติการดำเนินการทางวินัยของสาธารณสุขอำเภอ จากผลการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะ คือ ควรจัดให้มีการอบรมเชิงปฏิบัติการ เพิ่มพูน ความรู้ ความเข้าใจ ให้กับสาธารณสุขอำเภอ ควรมีการจัดสรรบุคลากรที่มีความรู้ด้าน กฎหมายตลอดทั้งจัดสรรงบประมาณ วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ แก่สาธารณสุขอำเภอให้เพียงพอ เป็นต้น