จุดประสงค์ของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เพื่อเสนอการศึกษาระบบเสียงภาษาทะวืง บ้านซัมฮิ่ง เมืองคำเกิด จังหวัดบริคำไชย ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว การวิเคราะห์หน่วยเสียง (Phoneme) พยางค์ (Syllable) ลักษณะคำ (Phonological Word) และทำนองเสียง (Intonation Group) วิเคราะห์โดยใช้ทฤษฎีแทคมีมิค (Tagmemic) เนื้อหาวิทยานิพนธ์ประกอบด้วยระบบเสียงภาษาทะวืงทั้งระบบ นอกจากนี้ได้เปรียบ เทียบระบบเสียงในสามถิ่นภาษาอันได้แก่ ภาษาทะวืงถิ่นซัมฮิ่ง ภาษาทะวืงถิ่นคังเล็ก และภาษาทะวืบถิ่นหนองแวงไว้ด้วย ผลการศึกษาพบว่า ระบบเสียงภาษาทะวืงถิ่นซัมฮิ่ง ประกอบด้วยหน่วยเสียงพยัญชนะ 20 หน่วยเสียงได้แก่ /p,p(h),b,t,t(h),d,c,k,k(h),?,v,s,h,m,n,(...), (...),l,w,j/, หน่วยเสียงสระเดี่ยว 20 หน่วยเสียงได้แก่ /i,i:,e,e:,(...), (...)

,(...),(...):,(...),(...):,(...),(...):,a,a:,u,u:,o,o:, (...),(...):/, หน่วยเสียงสระประสม 3 หน่วยเสียง /ia,(...)a,ua/ และลักษณะ น้ำเสียงมี 3 ลักษณะคือ ลักษณะน้ำเสียงปกติ ลักษณะน้ำเสียงปกติตามด้วยการกักของ เส้นเสียง และลักษณะน้ำเสียงต่ำ-ทุ้ม ลักษณะพยางค์มี 2 ลักษณะ คือ พยางหลักและ พยางค์หน้า ลักษณะคำมี 3 ลักษณะคือ คำพยางค์เดียว คำสองพยางค์และคำสามพยางค์ และทำนองเสียงมี 2 ลักษณะคือ ทำนองเสียงตก และทำนองเสียงขึ้น ระบบเสียงภาษาทะวืงถิ่นซัมฮิ่งมีความคล้ายคลึงกับภาษาทะวืงถิ่นคังเล็กและภาษา ทะวืงถิ่นหนองแวง อย่างไรก็ตาม พบว่ามีความแตกต่างระหว่างภาษาทะวืงในต่างที่กันด้วย