ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่า การตรวจน้ำตาลในเลือดจากปลายนิ้วด้วยตนเองในผู้เป็นเบาหวานชนิดที่สองจะมีประโยชน์คุ้มค่าหรือไม่ การศึกษานี้มีจุดประสงค์ที่จะประเมินประสิทธิผลของการตรวจน้ำตาลในเลือดจากปลายนิ้วด้วยตนเองที่บ้าน โดยเปรียบเทียบระหว่างการตรวจช่วงก่อนและภายหลังรับประทานอาหาร ต่อการควบคุมระดับน้ำตาลรวมทั้งการเกิดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำและสูง ผู้เข้าร่วมโครงการวิจัยที่เป็นเบาหวานชนิดที่สองที่รักษาด้วยยาฉีดอินสุลินที่ไม่เคยตรวจน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองที่บ้านมาก่อนจำนวน 75 คน ได้รับการฝึกสอนและแนะนำให้ตรวจวัดระดับน้ำตาลจากปลายนิ้วก่อนและหลังรับประทานอาหารทุกมื้อและก่อนเข้านอนเป็นเวลาสองสัปดาห์ แล้วจึงได้รับการคัดเลือกโดยการสุ่มให้ทำการตรวจวัดน้ำตาลในเลือด เฉพาะในช่วงก่อนอาหารหรือเฉพาะช่วงหลังอาหารอย่างน้อยวันละ 4 ครั้งเป็นเวลาต่อเนื่อง 8 สัปดาห์ หลังจากนั้นผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งสองกลุ่มจะได้รับการขอร้องให้ทำการตรวจวัดระดับน้ำตาลในเลือดต่อไป ที่เวลาใดๆ ตามต้องการโดยตรวจอย่างน้อยสัปดาห์ละ 7 ครั้งแต่ไม่เกิน 40 ครั้ง ได้ทำการตรวจวัดระดับน้ำตาลฮีโมโกลบินเอวันซี ฟรุกโตซามีน ไขมันในเลือดและข้อมูลทางคลินิคต่างๆ ที่ระยะเวลา 8 และ 16 สัปดาห์ ผลการศึกษาพบว่าที่ระยะเวลา 8 สัปดาห์ ระดับฮีโมโกลบินเอวันซีลดลงเฉลี่ย 0.5% ทั้งสองกลุ่ม และไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยกลุ่มที่ตรวจวัดระดับน้ำตาลเฉพาะช่วงหลังอาหารมีน้ำหนักเพิ่มขึ้น ใช้อินสุลินขนาดเพิ่มขึ้นและมีอุบัติการของภาวะน้ำตาลต่ำน้อยกว่ากลุ่มที่ตรวจวัดระดับน้ำตาลก่อนอาหารพบอุบัติการณ์น้ำตาลต่ำมากกว่า ที่ระยะเวลา 16 สัปดาห์ พบว่าการตรวจวัดทั้งก่อนและหลังรับประทานอาหารมีผลทำให้การควบคุมระดับน้ำตาลดียิ่งขึ้น โดยพบอุบัติการของน้ำตาลต่ำและสูงลดลงโดยสรุป การตรวจวัดระดับน้ำตาลในเลือดจากปลายนิ้วด้วยตนเองในผู้เป็นเบาหวานชนิดที่สองที่ฉีดอินสุลิน มีผลทำให้การควบคุมระดับน้ำตาลดีขึ้น อาจเป็นผลจากการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและการปรับเปลี่ยนขนาดยาอินสุลิน ไม่พบความแตกต่างระหว่างการตรวจก่อนหรือภายหลังรับประทานอาหารในแง่ของการควบคุมระดับน้ำตาล