การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษากระบวนการผลิตและการกำหนดประเด็นในการนำเสนอแบบแผนปฏิสัมพันธ์ระหว่างพิธีกรและวิทยากร และทัศนคติของผู้ชมที่มีต่อรายการสุขภาพทางโทรทัศน์ กรณีศึกษารายการพลิกฟื้นสุขภาพคนเมืองและรายการวาไรตี้พลิกฟื้นสุขภาพโดยใช้แนวคิดเรื่องระบบการแพทย์แผนไทยและการแพทย์สมัยใหม่ ทฤษฎีชาติพันธุ์วรรณนาแห่งการสื่อสารของเดลล์ ไฮมส์ และชาวิลล์-ทรอยก์ แนวคิดเรื่องภาษาแสดงความสุภาพของบราวน์และเลวินสัน และแนวคิดเรื่องวาทกรรมกับการวิเคราะห์วาทกรรม เพื่อศึกษาวิธีการกำหนดประเด็นความคิดในการนำเสนอ โครงสร้างของเนื้อหารายการ รูปแบบรายการและแบบแผนปฏิสัมพันธ์ระหว่างพิธีกรและวิทยากร และทัศนคติของผู้รับสารที่มีต่อการชมรายการและต่อปฏิสัมพันธ์ระหว่างพิธีกรและวิทยากร โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการศึกษาจากเอกสารกำหนดประเด็น การมีส่วนร่วมในรายการของผู้วิจัยในฐานะพิธีกรรายการ และการจัดสนทนากลุ่มย่อยจากผู้ชมรายการ ผลการวิจัยพบว่า รายการพลิกฟื้นสุขภาพคนเมืองจะมีการกำหนดประเด็นในการนำเสนอโดยมุ่งเน้นเรื่องโรคที่เกี่ยวกับอวัยวะเฉพาะส่วนมากที่สุด ส่วนรายการวาไรตี้พลิกฟื้นสุขภาพจะเน้นการนำเสนอในเรื่องการดูแลสุขภาพทั่วๆ ไป โดยทั้งสองรายการเน้นแนวคิดเรื่องระบบการแพทย์สมัยใหม่และการพึ่งสถาบันแพทย์ แบบแผนปฏิสัมพันธ์ระหว่างพิธีกรและวิทยากรร่วมรายการ สามารถแบ่งออกได้เป็น4 เหตุการณ์สื่อสารใหญ่ ๆ คือ การกล่าวเปิดช่วง การแนะนำวิทยากร การถามตอบ การกล่าวปิดช่วงโดยใช้เกณฑ์ตามการเปลี่ยนเนื้อหาการสื่อสาร และในแต่ละเหตุการณ์สื่อสารประกอบด้วยวัจนกรรมสื่อสาร ดังนี้ วัจนกรรมเกริ่นนำ วัจนกรรมแนะนำวิทยากร วัจนกรรมทักทายวัจนกรรมเรียกขาน วัจนกรมแจ้งให้ทราบ วัจนกรรมอธิบาย วัจนกรรมย้ำเตือน วัจนกรรมสั่งการวัจนกรรมเล่าความ วัจนกรรมอ้างอิง วัจนกรมขอบคุณ และวัจนกรรมเชิญชวน ทัศนคติของผู้ชมที่มีต่อรายการ คือ ต้องการให้รายการสุขภาพทางโทรทัศน์มีทั้งสาระและความสนุกสนานผสมกัน และผู้ชมจะเชื่อในสิ่งที่แพทย์พูดมากกว่าวิทยากรทั่วไปและยังคงต้องการให้รูปแบบรายการเป็นการสัมภาษณ์โดยมีพิธีกรเป็นตัวแทนของผู้ชมในการขอความรู้จากวิทยากร