การศึกษานี้วัดความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบของอุตสาหกรรมสับปะรดกระป๋องและปลาทูน่ากระป๋องในปี 2532 และ 2536 โดยใช้แนวความคิดต้นทุนการใช้ทรัพยากรภายในประเทศ (DRC) ในการคำนวณ ผลการคำนวณต้นทุนการใช้ทรัพยากรภายในประเทศ (DRC) โดยการเปรียบ-เทียบกับอัตราแลกเปลี่ยนเงา (SER) พบว่าทั้งอุตสาหกรรมสับปะรดกระป๋องและอุตสาหกรรมปลาทูน่ากระป๋องมีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบในการผลิตเนื่องจากมีค่า DRC น้อยกว่า SER (DRC/SER < 1) โดยที่ในอุตสาหกรรม-สับปะรดกระป๋อง DRC/SER ในปี 2532 มีค่าน้อยกว่า DRC/SER ในปี 2536 คือในปี 2532 มีค่าเท่ากับ 0.84 และในปี 2536 เท่ากับ 0.97 ส่วนในอุตสาหกรรมปลาทูน่ากระป๋อง DRC/SER มีค่าเท่ากับ 0.72 และ 0.87 ตามลำดับ ซึ่งหมายความว่า ความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบของทั้งอุตสาหกรรมสับปะรดกระป๋องและปลาทูน่ากระป๋องมีค่าลดลงในช่วงปี 2532 ถึง 2536 สำหรับการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของค่าความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบนั้นผลปรากฎว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่อความไหวตัวของค่าความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ คือ ราคาผลผลิตในตลาดโลก รองลงมาคือปัจจัยต้นทุนทางด้านวัตถุดิบ และด้านแรงงาน ตามลำดับ กล่าวคือ หากราคาผลผลิตในตลาดโลกลดลงร้อยละ 2.75 หรือปัจจัยทางด้านราคาวัตถุดิบเพิ่มขึ้นร้อยละ 10จะทำให้ค่า DEC/SER ของทั้งสองอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นจนกระทั่งมีค่าเท่ากับ1.00 ซึ่งเป็นจุดที่อุตสาหกรรมเริ่มจะไม่มีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบในการผลิต (เรียกว่าจุดวิกฤต) ส่วนผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงของค่าแรงต่อค่าความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบนั้น การศึกษาพบว่า ในอุตสาหกรรมสับปะรดกระป๋อง หากต้นทุนด้านค่าแรงงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 20 อุตสาหกรรมจะเริ่มสูญเสียความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบสำหรับอุตสาหกรรมปลาทูน่ากระป๋อง หากค่าจ้างแรงงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 80 จะทำให้อุตสาหกรรมเริ่มไม่มีความได้เปรียบโดบเปรียบเทียบ