การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานะความได้เปรียบโดย เปรียบเทียบของประเทศไทยจากพื้นฐานทางด้านโครงสร้างปัจจัยการผลิต โดยการวิเคราะห์จะพิจารณาปัจจัยการผลิตสามชนิดได้แก่ทุน แรงงานความชำนาญระดับต่ำ และแรงงานความชำนาญระดับสูง ทำการศึกษาตั้งแต่ปี 2513-2532 แต่เนื่องมาจากต้องการให้เห็นแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงระหว่างช่วงเวลาที่ยาวพอสมควร รวมทั้งให้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบประเทศต่าง ๆ จึงทำการศึกษาโดยพิจารณาจากข้อมูลปี 2513 2523 และ2532 ของประเทศต่าง ๆ 14 ประเทศซึ่งประกอบด้วยประเทศไทยและประเทศคู่ค้า โดยเฉพาะประเทศในภูมิภาคเอเซีย การศึกษานี้พิจารณาการเปลี่ยนแปลงความได้เปรียบเทียบ โดยแยกเป็นสองส่วนตามนิยามความอุดมสมบูรณ์ของปัจจัยการผลิต ซึ่งได้แก่การพิจารณาจาก (ก) สัดส่วนปริมาณปัจจัยการผลิตเปรียบเทียบ และ (ข)ราคาเปรียบเทียบของปัจจัยการผลิต การศึกษาทั้งสองส่วนเหล่านี้อาศัยเครื่องมือที่เรียกว่า "สามเหลี่ยมปัจจัยการผลิต" ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎีการค้าระหว่างประเทศของเฮดเชอร์ โอห์ลิน ผลการศึกษาพบว่า ในช่วงแรกของการพิจารณาคือในช่วงปี2513-2523 ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบในการผลิตสินค้าที่เน้นการใช้แรงงานความชำนาญระดับต่ำและขาดความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบในการผลิตสินค้าที่เน้นการใช้ปัจจัยทุนและแรงงานความชำนาญระดับสูงอย่างไรก็ตามในช่วงปี 2523-2532โครงสร้างความอุดมสมบูรณ์ของปัจจัยการผลิตได้เปลี่ยนแปลงไปในลักษณะที่ทำให้ประเทศไทยขาดความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบในการผลิตสินค้าที่เน้นการใช้ปัจจัยทุนและแรงงานความชำราญระดับสูงในระดับที่ต่ำลง สำหรับประเทศอื่น ๆ ที่พิจารณาส่วนใหญ่มีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบเป็นไปในทางทิศทางเดียวกับประเทศไทย ยกเว้นฟิลิปปินส์และศรีลังกา การศึกษามีการพิจารณาทั้งทางด้านปริมาณและราคาของปัจจัยการผลิต ซึ่งในทางทฤษฎีการค้าระหว่างประเทศแบบนีโอคลาสสิคราคาและปริมาณเป็นทวิลักษณะต่อกัน การพิจารณาไม่ว่าจากใดก็ควรจะให้ข้อสรุปที่ไม่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามในการศึกษานี้พบว่าบางประเทศเช่นกรณีของประเทศไทยการพิจารณาเปรียบเทียบจากด้านปริมาณและราคาให้ได้ข้อสรุปบางประการไม่ตรงกัน ความขัดแย้งดังกล่าวอาจเนื่องมาจากข้อมูลที่ใช้ซึ่ง (1) ตัวแปรราคาปัจจัยการผลิตอาจได้รับแรงกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจมหภาคในระยะสั้น(2) ความคลาดเคลื่อนอันเนื่องมาจากการวัดหรือสำรวจข้อมูลปริมาณและราคาปัจจัยการผลิตของประเทศต่าง ๆ และ (3) การสมมติให้ปัจจัยการผลิตแต่ละกลุ่มที่พิจารณามีคุณลักษณะที่เหมือนกัน