วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษากระบวนการสร้างความหมายและความสำคัญให้กับปราสาทพระวิหาร ในทัศนะและเงื่อนไขของชาวเขมรในยุคสังคมราษฎร์นิยม อันเป็นช่วงเวลาที่สมเด็จพระนโรดมสีหนุทรงดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ สมเด็จสีหนุมีพระดำริว่า ประเทศไทยมีนโยบายและแผนการที่จะล้มล้างระบอบการปกครองของพระองค์ ด้วยเหตุนี้จึงทรงนำกรณีความขัดแย้งเรื่องปราสาทพระวิหาร ขึ้นสู่การพิจารณคดีของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ หลังจากที่ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศพิพากษาให้ปราสาท "พระวิหาร" ตกเป็นสิทธิ์ของกัมพูชา สมเด็จสีหนุทรงใช้กระบวนการต่างๆ เพื่อสร้างความหมายและความสำคัญให้กับศาสนสถานแห่งนี้ การเผยแพร่เอกสารประวัติศาสตร์เกี่ยวกับปราสาทหลังนี้ ไม่เพียงแต่อ้างความชอบธรรมของกัมพูชาบนพื้นฐานคำพิพากษาของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ หากยังสร้างความสำคัญให้กับปราสาทพระวิหารผ่านการเผยแพร่อุดมการณ์ "สังคมนิยมพระพุทธศาสนา" ทั้งยังได้เชื่อมโยงปราสาทพระวิหารเข้าเป็นส่วนหนึ่งของความยิ่งใหญ่ของอารยธรรมเขมรสมัยเมืองพระนคร โดยมีเป้าหมายคือ การสะท้อนภาพความมั่นคงของระบอบสังคมราษฎร์นิยม ที่เน้นความสอดประสานกันระหว่างผู้ปกครองกับผู้ถูกปกครองดังในสมัยเมืองพระนคร