วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การศึกษานี้เป็นการทดลองเลี้ยงเพรียงทราย Perinereis nuntia ในห้องปฏิบัติการโดยมีการเติมไดอะตอม Amphora delicatissima ที่เติบโตในสภาวะเฮเทอโรโทรฟิกลงในถังเลี้ยงร่วมกับการให้อาหารสำเร็จรูปตามปรกติ ในขั้นแรกได้ทำการศึกษาการเติบโตของไดอะตอมในชั้นทรายของระบบเลี้ยงเพรียง พบว่าขนาดของเม็ดทรายมีผลต่อการเติบโตของไดอะตอม โดยไดอะตอมสามารถเติบโตได้ดีที่สุดในทรายขนาด 0.3-0.7 มิลลิเมตร และไดอะตอมจะมีการเติบโตได้ดีในสภาวะมิกโซโทรฟิกในชั้นทรายที่มีสารอินทรีย์คาร์บอนและได้รับแสง ในขณะที่การเลี้ยงไดอะตอมในทรายเทียม (vermiculite) โดยมีอาหารกุ้งเป็นแหล่งสารอาหารหลัก และระบบอยู่ในสภาวะที่ไม่มีแสง จะพบการเติบโตเพิ่มจำนวนเซลล์ไดอะตอมไม่มาก แต่ไดอะตอมสามารถดำรงชีวิตอยู่ในระบบเลี้ยงได้โดยมีสภาพเซลล์ที่สมบูรณ์และมีสารสีเหมือนไดอะตอมปรกติที่เติบโตแบบโฟโตออโตโทรฟิก ผลการเลี้ยงเพรียงทราย Perinereis nuntia วัยอ่อนด้วยอาหารกุ้งร่วมกับไดอะตอม พบว่าสารสีจากไดอะตอมถูกถ่ายทอดไปสู่เพรียงทรายตามห่วงโซ่อาหารได้โดยสารสีที่พบมากก็คือฟูโคแซนทิน (Fucoxanthin) ซึ่งเป็นสารสีชนิดเด่นในไดอะตอม ในขณะที่การเสริมไดอะตอมไม่ช่วยเพิ่มหรือเปลี่ยนแปลงปริมาณและองค์ประกอบสารสีในเพรียงทรายขนาดใหญ่ เนื่องจากเพรียงทรายจะเลือกกินเฉพาะอาหารกุ้งเป็นหลัก และการเลี้ยงเพรียงทรายด้วยอาหารกุ้งร่วมกับไดอะตอม พบว่ามีปริมาณกรดไขมันที่ไม่สามารถจำแนกได้ปริมาณที่สูงกว่าชุดทดลองที่เลี้ยงด้วยอาหารกุ้งเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้การเสริมไดอะตอมลงในระบบเลี้ยงเพรียงทรายนอกจากจะช่วยเพิ่มคุณค่าทางโภชนาการให้กับเพรียงทรายแล้ว ไดอะตอมยังช่วยควบคุมคุณภาพน้ำโดยลดปริมาณแอมโมเนียและไนเตรตในน้ำช่วยให้น้ำมีคุณภาพดีขึ้น ซึ่งเห็นผลได้อย่างชัดเจนทั้งในชุดการทดลองที่ทำกับเพรียงทรายวัยอ่อนและกับเพรียงทรายตัวเต็มวัย