การศึกษาประสิทธิภาพของวัคซีนป้องกันโรควิบริโอซีสในกุ้งกุลาดำที่อายุต่างกัน ที่ผลิตขึ้นจากเชื้อ Vibrio parahaemolyticus ที่ฆ่าด้วยความร้อน แล้วนำไปใช้ทดลองในกุ้งช่วง post larva ที่ 20 และกุ้งจากบ่อดินอายุ 60 วัน ด้วยวิธีการจุ่มแช่ (Bath) เป็นระยะเวลานาน 30 นาที แล้วศึกษาเปรียบเทียบดูอัตรารอดของกุ้งที่เลี้ยงนาน 32 วัน ในกลุ่มที่ได้รับวัคซีนระดับความเข้มข้น 10[Superscript 9], 10[superscript 11] และ 10[superscript 13] CFU/ml. กับกลุ่มที่ไม่ได้รับวัคซีนซึ่งเป็นกลุ่มควบคุม พบว่าอัตรารอดไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) หลังจากนั้นทำการเหนี่ยงนำให้เกิดโรควิบริโอซีสด้วยแช่เชื้อพิษทับ (challenge) ที่ระดับความเข้มข้น 10[superscript 18] CFU/ml. เป็นเวลานาน 9 วันในกุ้งกลุ่มทดลองเบื้องต้น แล้วทำการศึกษาเปรียบเทียบดูอัตรารอดของกุ้งกุลาดำที่อายุต่างกัน ในกลุ่มที่ได้รับวัคซีนระดับความเข้มข้น 10[superscript 9], 10[superscript 11] และ 10[superscript 13] CFU/ml. กับกลุ่มที่ไม่ได้รับวัคซีนซึ่งเป็นกลุ่มควบคุม พบว่าอัตรารอดไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ส่วนผลของการเปรียบเทียบอัตราการเจริญเติบโตของกุ้งบ่อดิน ระหว่างกลุ่มของกุ้งที่ได้รับวัคซีนกับกลุ่มควบคุม โดยดูจากน้ำหนักกุ้งที่เพิ่มขึ้นเฉลี่ยต่อตัวภายในระยะเวลาที่เลี้ยงนาน 32 วัน พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดยที่กลุ่มไม่ได้แช่วัคซีนจะมีน้ำหนักตัวเฉลี่ยเพิ่มขึ้นมากกว่า