ภาวะงูกัดเป็นปัญหาสาธารณสุขที่ถูกละเลยไม่ให้ความสนใจแม้ว่าจะมีผู้ถูกงูกัดถึง5.4 ล้านคนต่อปีทั่วโลก พิษงูตระกูลไวเปอร์เป็นแหล่งสำคัญของโปรตีนที่มีผลต่อระบบการห้ามเลือด หลอดเลือด และ เซลล์มะเร็ง การวิจัยเชิงลึกไม่เพียงแต่จะทำให้การรักษางูกัดมีความก้าวหน้ามากยิ่งขึ้นแล้ว ยังอาจจะได้สารใหม่เพื่อมาช่วยในการวินิจฉัยและรักษาโรคอื่นๆด้วย ผู้วิจัยได้โคลนยีนจากห้องสมุดยีนที่แสดงออกในต่อมพิษงูเขียวหางไหม้ท้องเหลืองของไทย และ แสดงออกในยีสต์ Pichia pastoris โปรตีนอัลโบไฟเบรส เป็นเอนไซม์ซีรีนโปรติเอสตัวใหม่ ที่ย่อยสลายไฟบริโนเจนสายอัลฟ่าของคน และถูกต้านฤทธิ์ด้วยเซรุ่ม สารนี้จึงอาจสามารถนำมาพัฒนาเป็นสารต้านการแข็งตัวของเลือดชนิดใหม่ ที่สามารถถูกแก้ฤทธิ์ได้ด้วยเซรุ่มต้านพิษงูถ้าได้รับยาเกินขนาด นอกจากนี้ได้โคลนยีนเมตัลโลโปรตีเอสใหม่อีก 3 ตัวและ แสดงออกใน Pichia pastoris โคลนที่ 35 (Albolatin) และ 38 เป็น เมตัลโลโปรตีเอสจากพิษงู ชนิด P-II คือประกอบด้วนส่วน prodomain, protease และ ดิสอินทริกริน โดย albolatin มีกรดอมิโน KGD อยู่เป็นคู่ และ สามารถยับยั้งการจับกลุ่มของเกร็ดเลือดที่ถูกกระตุ้นด้วยคอลลาเจน และ เช่นเดียวกัน เมตัลโลโปรตีเอสโคลนที่ 38 มีกรดอมิโน RGD และ ยับยั้งการจับกลุ่มของเกร็ดเลือดที่ถูกกระตุ้นด้วยคอลลาเจนได้สมบูรณ์ ดิสอินทิกรินทั้งคู่นี้น่าจะได้รับการศึกษาในการนำมาเป็นยาต้านเกร็ดเลือดชนิดใหม่ต่อไป ส่วนเมตัลโลโปรตีเอสโคลนที่ 39 เป็น เมตัลโลโปรตีเอสจากพิษงู ชนิด P-III คือประกอบด้วนส่วน prodomain, protease, disintegrin-like และ ส่วน cysteine-rich โปรตีนที่แสดงออกใน Pichia พบว่าสามารถย่อยสลายคอลลาเจน ชนิดที่ IV ได้ในเวลาเป็นชั่วโมง จึงน่าจะมีส่วนที่ทำให้เกิดเนื้อเน่าตายในผู้ป่วยที่ถูกงูกัดซึ่งเป็นภาวะที่ใช้เซรุ่มไม่ได้ผล การพยายามหาสารต้านฤทธิ์โปรตีนนี้ในหลอดทดลองอาจนำไปสู่การรักษาที่ได้ผลต่อภาวะนี้ในอนาคต