วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การรักษาผู้ป่วยที่ถูกงูพิษกัดโดยการให้เซรุ่มที่จำเพาะต่อพิษงูนั้นจำเป็นจะต้องทราบชนิดของพิษงูที่แน่นอน วิธีหนึ่งที่ใช้ในการตรวจสอบชนิดของพิษงู คือการใช้ ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay) แต่เทคนิคนี้มีข้อเสียคือใช้เวลานานและต้องใช้เครื่องมือราคาแพง ในการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการตรวจพิษงูโดยเทคนิคดอต-อิไลซาบนกระดาษไนโตรเซลลูโลสโดยใช้พิษงูกะปะ Calloselasma rhodostoma และพิษงูเห่า Naja kaouthia เป็นต้นแบบ, ได้มีการปรับเปลี่ยนตัวแปรต่างๆ ได้แก่วิธีการทำแกมมาโกลบูลินที่จำเพาะต่อพิษงูให้บริสุทธิ์, เวลาของการบ่มและล้าง, ปริมาตรและความเข้มข้นของรีเอเจนต์และสับสเตรตสำหรับการตรวจสอบด้วยเอนไซม์ที่ใช้จนกระทั่งได้สภาวะที่เหมาะสม ผลการศึกษาด้วยวิธีดอต-อิไลซา สามารถตรวจระดับพิษงูกะปะได้ที่ 5 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรและตรวจระดับพิษงูเห่าได้ที่ 1 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรและไม่พบปฏิกิริยาข้ามกลุ่ม (cross-reaction) ระหว่างพิษงูกะปะและพิษงูเห่าที่ระดับพิษ 0.2-25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร เมื่อเทียบกับวิธี ELISA ที่ทำในไมโครเพลต ซึ่งตรวจระดับพิษงูกะปะและพิษงูเห่าได้ที่ 1 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร พบว่าวิธีที่พัฒนาขึ้นยังมีประสิทธิภาพต่ำกว่ามาก อย่างไรก็ตามวิธีดอต-อิไลซาที่พัฒนาขึ้นนี้ใช้เวลาตรวจสอบสั้นและไม่ต้องการเครื่องมือราคาแพงจึงอาจนำไปใช้ในภาคสนามได้