งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเงื่อนไขที่เหมาะสมในการกำจัดปรอท, โครเมียม และเหล็กในน้ำเสียซีโอดีด้วยกระบวนการเฟอร์ไรต์ การทดลองจะแสดงผลของประสิทธิภาพการกำจัดความเสถียรของตะกอนเฟอร์ไรต์ และการยืนยันความเป็นสารแม่เหล็กของตะกอนเฟอร์ไรต์ โดยการทดลองแบ่งเป็น 2 ขั้นตอนคือ (1) การทดลองหาพีเอชและอุณหภูมิที่เหมาะสม โดยแปรค่าพีเอชเป็น 9, 10, 11, 12 และแปรค่าอุณหภูมิเป็น 55, 60,65, 70 องศาเซลเซียส ใช้ปริมาณเฟอรัสซัลเฟตคงที่เท่ากับ0.025 โมล (2) การทดลองหาอัตราส่วนโมลที่เหมาะสม โดยแปรปริมาณเฟอรัสซัลเฟตเป็น 0.0125, 0.025, 0.05, 0.1โมล และใช้พีเอชและอุณหภูมิที่เหมาะสมจากขั้นตอนที่ 1ในงานวิจัยนี้กำหนดให้อัตราการเติมอากาศคงที่ 10 ลิตร/นาที ผลการทดลองพบว่าเงื่อนไขที่เหมาะสมคือ พีเอช 9อุณหภูมิ 6 องศาเซลเซียส อัตราส่วนโมลของเฟอรัสซัลเฟตต่อไอออนโลหะทั้งหมดในน้ำเสียเท่ากับ 18.65 ปรอท, โครเมียม,และเหล็กหลังบำบัดมีความเข้มข้นเท่ากับ 0.097, 0.329 และ0.180 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ คิดเป็นประสิทธิภาพการกำจัดปรอท, โครเมียม และเหล็กเท่ากับ 99.86%, 97.87%,และ 99.53% ตามลำดับ ปรอทยังคงเหลืออยู่เกินเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งของกระทรวงอุตสาหกรรมเล็กน้อย ส่วนโครเมียมมีปริมาณเหลืออยู่ต่ำกว่ามาตรฐานดังกล่าว ผลการทดสอบการชะละลายพบว่า ความเข้มข้นของปรอทและโครเมียมในน้ำสกัดต่ำกว่ามาตรฐานสารมีพิษของกระทรวงอุตสาหกรรม ลวดลายการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์แสดงให้เห็นว่า สารประกอบหลักของตะกอนที่ได้คือ แมกนีไทต์ ในกรณีที่มีการใช้ไนโตรเจนจะได้ตะกอนเฟอร์ไรด์ที่มีความเป็นสารแม่เหล็กดีกว่าการไม่ใช้ไนโตรเจนอย่างมีนัยสำคัญ แต่ให้ผลประสิทธิภาพการกำจัดโลหะหนักไม่แตกต่างกันอย่างเด่นชัด สำหรับค่าใช้จ่ายเฉพาะสารเคมีในการบำบัดด้วยกระบวนการเฟอร์ไรต์โดยใช้ไนโตรเจนมีค่าประมาณ 10.62 บาทต่อลิตร (10,620 บาทต่อลูกบาศก์เมตรหรือ 3.18 บาทต่อ 1 ตัวอย่างการวิเคราะห์ค่าซีโอดี)ในกรณีไม่มีการใช้ไนโตรเจนมีค่าใช้จ่ายประมาณ 9.35 บาทต่อลิตร (9,350 บาทต่อลูกบาศก์เมตรหรือ 2.80 บาทต่อ 1 ตัวอย่างการวิเคราะห์ค่าซีโอดี)