พฤติกรรมการอ่อนตัวของเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำพิเศษ(St.15) ระหว่างการแปรรูปในช่วงออสเตนไนต์, ช่วงเฟอร์ไรต์และช่วง 2 เฟสได้รับการศึกษาโดยการกดชิ้นทดสอบที่อุณหภูมิสูง อุณหภูมิทำให้เป็นออสเตนไนต์ที่ต่างกัน 2 ค่าคือ 1000 องศาเซลเซียส และ 1250 องศาเซลเซียส ได้ถูกเลือกใช้เพื่อศึกษาถึงอิทธิพลของขนาดเกรนเริ่มต้น อุณหภูมิที่ใช้ในการแปรรูปอยู่ระหว่าง 700-1250 องศาเซลเซียสอัตราการแปรรูปที่ใช้ได้แก่ 0.01, 0.1, 1 และ 10/s ความเค้นวิกฤตได้นิยามโดยเท่ากับความเค้นที่ความเครียด 0.8 (...)(,p) โดยที่ (...)(,p) คือความเครียดที่ค่าความเค้นสูงสุดหรือจุดยอดระหว่างแปรรูป ความเค้นวิกฤตในช่วงเฟอร์ไรต์เพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิแปรรูปลดลงเร็วกว่าของในช่วงออสเตนไนต์ ในกรณีของการแปรรูปในช่วงออสเตนไนต์ ขนาดเกรนเริ่มต้นที่ใหญ่มีผลต่อการเกิดเกรนใหม่แบบไดนามิกโดยการเลื่อนความเครียดที่ค่าความเค้นสูงสุดไปที่ค่ามากขึ้น การลดอุณหภูมิแปรรูปหรือการเพิ่มอัตราความเครียดชะลอการเริ่มเกิดเกรนใหม่แบบไดนามิกโดยการเลื่อนจุดที่ความเค้นสูงสุดและจุดที่ความเค้นเร่มคงที่ไปปรากฏที่ค่าสูงขึ้นในกรณีของการแปรรูปในช่วงเฟอร์ไรต์ ค่าความเครียดที่ค่าความเค้นเริ่มคงที่เหมือนจะไม่ขึ้นกับอุณหภูมิแปรรูปและอัตราความเครียด