ฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนและเอสโตรเจนมีระดับสูงขึ้นในระหว่างที่สตรีตั้งครรภ์และมีบทบาทสำคัญต่อระดับการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันของมารดา นอกจากนี้ความไม่สมดุลย์ของเมตตาโบลิซึมของสารกระตุ้นการเติบโตเป็นลักษณะที่พบได้ในโรคเหงือกอักเสบเป็นก้อนเนื้อโตในช่องปากของสตรีมีครรภ์ ดังนั้นโครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนและเอสโตรเจนต่อการแสดงออกของยีนในระดับเอมอาร์เอ็นเอของสารกระตุ้นการเติบโต 3 ชนิดได้แก่ วาสคิวลาร์ เอนโดทีเลียล โกรท แฟคเตอร์-เอ (วีอีจีเอฟ-เอ), เบสิก ไฟโบรบลาสต์ โกรท แฟคเตอร์ (บีเอฟ จีเอฟ) และ ทรานฟอรมมิ่งโกรท แฟคเตอร์-บีต้า (ทีจีเอฟ-บีต้า) ในเซลล์โมโนไซต์ชนิด ทีเอชพี-วัน ที่ตอบสนองต่อการกระตุ้นด้วยไลโปโพลีแซคคาร์ไรด์ (แอลพีเอส) จากเชื้อพอร์ไฟโรโมแนสจินจิวัลลิส

เซลล์ม็ดเลือดขาวชนิดโมโนไซต์ ทีเอชพี-วัน ที่เพาะเลี้ยงไว้จะถูกกระตุ้นฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนและเอสโตรเจนหรือ แอลพีเอสจากเชื้อ อี โคไล และพอร์ไฟโรโมแนส จินจิวัลลิสเป็นเวลา 1, 3 และ 24 ชั่วโมง ทำการศึกษาระดับการแสดงออกของยีนในระดับเอมอาร์เอ็นเอของ สารกระตุ้นการเติบโต วีอีจีเอฟ-เอ, บีเอฟจีเอฟ และ ทีจีเอฟ-บีต้า ด้วยวิธี อาร์ที-พีซีอาร์ และวัดปริมาณการแสดงออกของยีน วีอีจีเอฟ-เอ และ บีเอฟจีเอฟ ด้วยวิธีเรียลไทม์ อาร์ที-พีซีอาร์ ตรวจสอบการเจริญเติบโตและความมีชีวิตของเซลล์ด้วยชุดตรวจการแบ่งตัวของเซลล์

ในรายงานวิจัยนี้พบว่าฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนจะเพิ่มระดับการแสดงออกของยีน วีอีจีเอฟ-เอ ในเซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดโมโนไซต์ ทีเอชพี-วัน แต่ฮอร์โมนเอสโตรเจนไม่มีผลดังกล่าว นอกจากนี้โปรเจคเตอร์โรนยังเสริมฤทธิ์ของแอลพีเอสจากเชื้อ พอร์ไฟโรโมแนส จอนจอวัลลิส ในการกระตุ้นระดับการแสดงออกของยีน วีอีจีเอฟ-เอ ในเซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดโมโนไซต์ ทีเอชพี-วัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับการกระตุ้นด้วยแอลพีเอส จากเชื้อ พอร์ไฟโรโมแนส จินจิวัลลิสเพียงอย่างเดียวอีกด้วย อย่างไรก็ดีทั้ง โปรเจสเตอโรนและเอสโตรเจน กลับไม่มีผลต่อการแสดงออกของยีนในระดับเอมอาร์เอ็นเอของ สารกระตุ้นการเติบโตชนิด เบสิก ไฟโบรบลาสต์ โกรท แฟคเตอร์ และ ทรานฟอร์มมิ่งโกรท แฟตเตอร์-บีต้า ในเซลล์โมโนไซต์ชนิด ทีเอชพี-วัน