งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาบทบาทของฮอร์โมนเพศหญิงจากรังไข่ต่อการทำงาน ของเส้นใยกล้ามเนื้อหัวใจ โดยใช้สภาวะการขาดฮอร์โมนภายหลังการตัดรังไข่ในหนูขาววัยเจริญพันธุ์ เป็นรูปแบบการศึกษา ซึ่งพบว่า การทำงานของเส้นใยกล้ามเนื้อหัวใจจะมีปฏิกริยาการหดตัวสูงสุด ลดลง แต่ความไวต่อการกระตุ้นของแคลเซียมสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ภายหลังการตัดรังไข่เป็นเวลา 10 อาทิตย์ ผลการศึกษานี้มีแนวโน้มในทำนองเดียวกับการทำงานต่างๆ ทั้งในสัตว์ทดลอง และใน คนที่เป็นโรคหัวใจล้มเหลว(1-3) จึงเป็นไปได้อย่างมากที่การขาดฮอร์โมนเพศจากรังไข่เป็นเวลานาน จะเป็นสาเหตุนำมาซึ่งพยาธิสภาพของหัวใจ การเพิ่มความไวของเส้นใยกล้ามเนื้อต่อการกระตุ้นของแคลเซียมภายหลังการขาดฮอร์โมน เพศจากรังไข่นี้ สามารถพบได้เช่นกันในการตรวจวัดแรงหดตัวของเส้นใย Trabeculae จากหัวใจ ห้องล่างซ้ายของหนูตัดรังไข่ อีกทั้งพบว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ เกิดจำเพาะที่กล้ามเนื้อหัวใจเท่านั้นโดย ไม่พบที่กล้ามเนื้อลาย นอกจากนี้ยังพบว่าอีกว่า การเปลี่ยนแปลงการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจเหล่า นี้ เป็นผลจากการขาดฮอร์โมนเพศจากรังไข่โดยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับน้ำหนักตัวของหนูที่เพิ่มขึ้นภาย หลังการขาดฮอร์โมนแต่อย่างไร และการให้ฮอร์โมนเอสโตรเจนทดแทนเพียงอย่างเดียวภายหลังการ ตัดรังไข่ สามารถป้องกันการเปลี่ยนแปลงการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจเหล่านี้ได้ สำหรับกลไกและตำแหน่งการเปลี่ยนแปลงในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจภายหลังการขาดฮอร์โมน เพศจากรังไข่นั้น พบว่าไม่ใช่เกิดจากผลกระทบโดยตรงทางกายภาพของฮอร์โมนกับโปรตีนเส้นใย กล้ามเนื้อ แต่อาจเกิดจากการลดลงของปริมาณแคลเซี่ยมอิสระภายในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ เพราะการ ฉีดหนูตัดรังไข่ด้วยไอโซโปรเตอรีนอลซึ่งมีฤทธิ์เพิ่มแคลเซี่ยมภายในเซลล์ สามารถปรับการเพิ่มความ ไวของเส้นใยกล้ามเนื้อกลับเท่าเดิมเหมือนในกลุ่มควบคุม เมื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเบต้าอะดรี เนอจิกรีเซพเตอร์บนผิวเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ พบว่าหัวใจของหนูขาดฮอร์โมนมีจำนวนของรีเซพเตอร์ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งอาจเป็นกลไกหนึ่งที่เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจพยายามปรับเปลี่ยนทด แทนให้จำนวนของแคลเซี่ยมภายในเซลล์เพียงพอสำหรับการกระตุ้นของเส้นใยกล้ามเนื้อ การศึกษา ต่อให้ทราบถึงรายละเอียดของกลไกและตำแหน่งการออกฤทธิ์ของฮอร์โมนเพศจากรังไข่ จะได้มาซื่ง พื้นฐานความรู้ ความเข้าใจถึงการเปลี่ยนแปลงการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจภายหลังการขาด ฮอร์โมนเหล่านี้เป็นเวลานาน ซึ่งจะยังประโยชน์อย่างมากในการหาแนวทางการป้องกันและการรักษา โรคหัวใจต่อไปได้ The role of ovarian sex hormones in the Ca2+ responsiveness of cardiac myofilament activation was studied using ovariectomized rats as a model. Measurements of myofibrillar adenosine triphosphatase (ATPase) activity demonstrated a significant suppression of maximum activity but a hypersensitivity of the myofilament to calcium activation. Mechanical measurements of skinned trabeculae from left ventricle in comparison to skinned single soleus fiber further demonstrated the cardiac specific effect of ovarian sex hormone deficiency in inducing Ca2+-hypersensitivity of the myofilaments. These results resemble many reports on cardiomyopathy and heart failure models (1-3) which then indicate the significant role of ovarian sex hormones in cardiac function. The same magnitude of Ca2+-hypersensitivity detected in pair-fed ovariectomized and ovariectomized hearts confirms the significant role of ovarian sex hormone in cardiac activation without any additional effect from the increase in body weight of the rats after ovariectomy. Moreover, hormonal supplement study clearly indicates the significant role of estrogen in preventing this Ca2+-hypersensitivity of cardiac myofilaments after ovariectomy. The mechanism and site of changes in cardiac myocytes after ovarian sex hormone deficiency were found not to involve any physical interference of the hormones directly to the contractile mechinery. They may, however, be related to a decrease in intracellular free Ca2+ concentration in the cardiac myocytes since injection of isoproterenol could abolish the Ca2+- hypersensitivity of the ovariectomized hearts. An increase in density but not binding affnity of the ?-adrenergic receptor on the cardiac membrane preparation was also observed in ovariectomized hearts. These results thus indicate a possible compensatory response of the heart in trying to restore the decrease in intracellular free Ca2+ concentration induced from ovariectomy. Details of meahcnism and site of changes in cardiac myofilament activation after ovariectomy deserve further investigation which may lead to a better understanding of potential targets for therapeutic and preventive approaches for cardiovascular diseases.