วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การศึกษาผลของภาวะเค็มต่อ การเติบโต ปริมาณคลอโรฟิลล์ การแสดงออกของยีน 6-phosphate,2-kinase/fructose 2,6-bisphosphatase (6PF2K/F26BPase) กิจกรรมของเอนไซม์ 6-phosphate,2-kinase (6PF2K) และเอนไซม์ fructose 2,6-bisphosphatase (F26BPase) ปริมาณแป้ง น้ำตาลทั้งหมด ซูโครส และปริมาณของ fructose 2,6-bisphosphate (Fru-2,6-P₂) ในข้าวเหลืองประทิว123 สายพันธุ์ทนเค็ม (LPT123-TC171) และข้าวเหลืองประทิว123 สายพันธุ์เดิม (LPT123) พบว่าการให้ภาวะเค็มด้วยสารละลายธาตุอาหารที่มีโซเดียมคลอไรด์เข้มข้น 0.5% เป็นเวลา 9 วันไม่มีผลต่อปริมาณคลอโรฟิลล์ในข้าวทั้งสองพันธุ์/สายพันธุ์ที่ทดสอบ อย่างไรก็ตามภาวะเค็มยับยั้งการเติบโตของข้าว LPT123 แสดงจากน้ำหนักแห้งที่ลดลง ในขณะที่ข้าว LPT123-TC171 สามารถเติบโตอย่างปกติตลอด 9 วันของการทดลองให้ภาวะเค็มซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการทนเค็มที่สูงกว่า ในภาวะเค็มข้าวทั้งสองพันธุ์/สายพันธุ์มีปริมาณน้ำตาลทั้งหมดเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยเกิดจากการเพิ่มของน้ำตาลซูโครสเป็นหลัก ในทางตรงข้ามภาวะเค็มส่งผลให้การสร้างแป้งลดลง อย่างไรก็ตามข้าวสายพันธุ์ทนเค็มในชุดการทดลองที่ให้ภาวะเค็มมีอัตราส่วนระหว่างซูโครสและแป้งสูงกว่าข้าวสายพันธุ์เดิม ในข้าวสายพันธุ์ทนเค็มพบสัญญาณการแสดงออกของยีน 6PF2K/F26BPase ภายหลังการให้ภาวะเค็มเป็นเวลา 12 ชั่วโมงในขณะที่ข้าว LPT123 ถูกชักนำให้มีการแสดงออกภายหลังการให้ภาวะเค็มเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ซึ่งส่งผลให้มีกิจกรรมของเอนไซม์ 6PF2K และเอนไซม์ F26BPase เพิ่มขึ้นโดยเฉพาะในข้าว LPT123-TC171 อัตราส่วนระหว่างกิจกรรมของเอนไซม์ 6PF2K/F26BPase ลดลงอย่างมีนัยสำคัญภายหลังการให้ภาวะเค็มเป็นเวลา 3 วัน เป็นผลให้ปริมาณของ Fru-2,6-P₂ ลดต่ำอย่างมีนัยสำคัญภายหลังการให้ภาวะเค็มเป็นเวลา 9 วัน ข้อมูลดังกล่าวสนับสนุนบทบาทของ Fru-2,6-P₂ ที่ลดลงสามารถผลักดันให้เกิดการสังเคราะห์ซูโครสมากกว่าการสังเคราะห์แป้ง การศึกษานี้เสนอว่าคาร์บอนเมแทบอลิซึมอาจมีส่วนในความสามารถการทนเค็มของข้าว