วิทยานิพนธ์ (ภ.สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

จัดทำแนวทางในการปรับปรุงภูมิทัศน์ริมถนนและทางเท้า อีกทั้งการพัฒนาพื้นที่ในระยะถอยร่น 2 เมตรจากเขตทาง สำหรับเป็นพื้นที่ปลูกต้นไม้ ตามกฏกระทรวงผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร ในพื้นที่ศึกษาถนนศรีนครินทร์ตั้งแต่บริเวณจุดตัดกับถนนพัฒนาการจนถึงบริเวณจุดตัดกับซอยสุขุมวิท 103 (อุดมสุข) เนื่องจากเป็นช่วงถนนที่มีการใช้งานของพื้นที่หลากหลาย และสอดคล้องกับโครงการก่อสร้างปรับปรุงถนนศรีนคริทร์ โดยสำนักโยธา กรุงเทพมหานคร วิธีการศึกษา ใช้วิธีการลงสำรวจภาคสนามเก็บบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะทางกายภาพของพื้นที่ถนน สภาพพื้นที่ทางเดินเท้าและการให้บริการ สภาพต้นไม้และพืชพรรณ ประเภทของการใช้อาคารและพื้นที่โล่งริมถนน และข้อกฏหมายเกี่ยวข้องกับการใช้พื้นที่ในระยะถอยร่นของพื้นที่ศึกษา คือ ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ในเรื่องการกำหนดบริเวณห้ามปลูกสร้างอาคารในระยะถอยร่น 15 เมตรจากเขตทาง และ กฎกระทรวงผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร ในเรื่องการกำหนดให้มีพื้นที่จากแนวเขตทางไม่น้อยกว่า 2 เมตร เพื่อปลูกต้นไม้ โดยนำข้อมูลดังกล่าวมาใช้ในการวิเคราะห์ถึงปัญหาและศักยภาพในการพัฒนาปรับปรุงพื้นที่ริมถนนและทางเท้า พร้อมทั้งเสนอแนวความคิดในการออกแบบ ผลจากการศึกษาสรุปได้ดังนี้คือ พื้นที่ทางเดินเท้าบนถนนศรีนครินทร์บางช่วงสามารถที่จะพัฒนาพื้นที่ให้กว้างกว่าพื้นที่ทางเดินเท้าทั่วไป และเป็นสวนสาธารณะขนาดเล็กริมทางได้ ส่วนการใช้พื้นที่ในระยะถอยร่นของอาคารส่วนใหญ่เป็นการใช้พื้นที่เพื่อเป็นลานจอดรถ หรือพื้นสำหรับประกอบการค้า ซึ่งสามารถที่จะใช้พื้นที่ในระยะ 2 เมตรจากเขตทางเป็นพื้นที่สำหรับปลูกต้นไม้หรือเป็นพื้นที่นันทนาการได้เช่นกัน ซึ่งจากศักยภาพของพื้นที่ที่ได้วิเคราะห์ แสดงให้เห็นว่า ถนนศรีนครินทร์มีศักยภาพที่จะสามารถทำให้เกิดเป็น “สวนถนนแห่งเมือง” ตามแนวความคิดเพื่อให้เกิดการบูรณาการของพื้นที่สีเขียวของเมืองระหว่างถนน พื้นที่ทางเดินเท้า พื้นที่เอกชน และพื้นที่โล่งสาธารณะ อีกทั้งยังเป็นการออกแบบแนวคิดเพื่อรองรับการพัฒนาของพื้นที่ถนนศรีนครินทร์ในด้านต่างๆ ที่ตามมา อาทิ การพัฒนาด้านอสังหารินทรัพย์และการพัฒนาด้านโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนในอนาคต เป็นต้น