วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองเพื่อเปรียบเทียบผลของการให้ข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับการนวดกดจุดสะท้อนที่เท้าด้วย น้ำมันหอมระเหยุต่อกลุ่มอาการไม่สบายและความผาสุกของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยมะเร็ง เต้านมที่ได้รับการวินิจฉัยว่าอยู่ในระยะที่ 1 และ 2 ได้รับการผ่าตัดเต้านมและต่อมน้ำเหลือง แล้วและได้รับการรักษาด้วยเคมี บำบัดเป็นครั้งแรก ที่ศูนย์เคมีบำบัดโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 20 ราย และกลุ่มทดลอง 20 ราย โดยคำนึงถึงความใกล้เคียงกันในเรื่องอายุ สูตรเคมีบำบัดที่ได้รับ ระยะของโรค ชนิดของ การทำผ่าตัดกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับการให้ข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับ การนวดกดจุดสะท้อน ที่เท้าด้วยน้ำมันหอมระเหย ซึ่งการจัดกระทำนี้ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นจากทฤษฎีอาการไม่สบายของ Lenz และคณะ (1997) แนวคิด การให้ข้อมูลของ Butcher (cited in McCloskey and Bulecker, 2000) และการดูแลแบบผสมผสาน ประกอบด้วย 4 ขั้นตอนคือ 1) การสร้างสัมพันธภาพ 2) การให้ข้อมูลเป็นรายบุคคล 3) การนวดกดจุดสะท้อนที่เท้าด้วยน้ำมันหอมระเหย 4) การประเมินผล และสอบถามความคิดเห็นต่อการนวด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมิน อาการเหนื่อยล้า แบบประเมินอาการนอนไม่หลับ แบบประเมินอาการวิตกกังวลขณะเผชิญ แบบประเมินความผาสุกซึ่งผ่าน การตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่าความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .95, .83, .68 และ .75 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คแนนเฉลี่ยกลุ่มอาการไม่สบายในกลุ่มที่ได้รับการให้ข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับการนวดกดจุดสะท้อน ที่เท้าด้วยน้ำมันหอมระเหยต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. คะแนนเฉลี่ย ความผาสุกในกลุ่มที่ได้รับการให้ข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับการนวดกดจุดสะท้อนที่เท้าด้วยน้ำมันหอมระเหยสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับ การพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01