วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการนวดจุด สะท้อนบนฝ่าเท้าต่อความเจ็บปวดและจำนวนครั้งของการใช้ยาระงับปวดของผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดต่อมลูกหมาก โดยใช้แบบวิจัยกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วย สูงอายุที่เข้ารับการรักษาโดยการผ่าตัดเอาต่อมลูกหมากออกทางท่อปัสสาวะ ที่เข้ารับการรักษาที่ โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี จำนวน 40 ราย แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ๆ ละ 20 คนเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ในจำนวนที่เท่ากัน โดยกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ในขณะที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรม การจัดการกับอาการร่วมกับการนวดจุดสะท้อนบนฝาเท้า เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการจัด การกับอาการร่วมกับการนวดจุดสะท้อนบนฝ่าเท้า ซึ่งประกอบด้วย 4 ขั้นตอนคือ 1) การประเมินความ ต้องการและประสบการณ์การรับรู้ของผู้ป่วย 2) การให้ความรู้ 3) การนวดจุดสะท้อนบนฝ่าเท้า และ 4) และการประเมินผล และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินความเจ็บปวด สถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที (Dependent t-test และ Independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คะแนนเฉลี่ยความเจ็บปวดของกลุ่มทดลองภายหลัง ได้รับ โปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการนวดจุดสะท้อนบนฝ่าเท้า น้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (ค่าเฉลี่ย ก่อนการทดลอง =7.20m ค่าเฉลี่ย หลังการทดลอง = 3.75, t = 16.335) 2. คะแนนเฉลี่ยความเจ็บปวดภายหลังเข้าร่วมการทดลองของกลุ่มทดลอง น้อยกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (ค่าเฉลี่ย กลุ่มทดลอง = 3.75, ค่าเฉลี่ย กลุ่มควบคุม = 6.65, t =-10.627) 3. คะแนนเฉลี่ย จำนวนครั้งที่ได้รับยาระงับปวดของกลุ่มทดลอง น้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 (ค่าเฉลี่ย กลุ่มทดลอง = 1.05, ค่าเฉลี่ย กลุ่มควบคุม = 1.85, t =-2.364)