วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

การเปรียบเทียบวรรณคดีจีนเรื่องสุยหู่จ้วนกับเรื่องซ้องกั๋งมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบสำนวนภาษาระหว่างสุยหู่จ้วนซึ่งเป็นต้นฉบับภาษาจีน กับซ้องกั๋งซึ่งเป็นฉบับภาษาไทยว่ามีความแตกต่างกันอย่างไรและวิเคราะห์สาเหตุที่มาของความแตกต่างกัน ทั้งนี้ผู้วิจัยได้จำกัดขอบเขตการศึกษาโดยตัดตอนเนื้อเรื่องมาเพียง 10 ตอน เฉพาะที่เกี่ยวข้องกับอู่ซง ตัวละครเอกตัวหนึ่งจากเรื่องสุยหู่จ้วนซึ่งมีความยาวทั้งสิ้น 100 ตอน การศึกษาวิเคราะห์ใช้วิธียกตัวอย่างประโยคและเนื้อความบางส่วนจากทั้งสองฉบับมาเปรียบเทียบกัน แล้วจึงวิเคราะห์หาความแตกต่างและสาเหตุของความแตกต่างนั้น จากการศึกษาพบว่าซ้องกั๋งมีการถ่ายทอดเนื้อหาหลักและภาพรวมได้ไม่แตกต่างจากสุยหู่จ้วน สิ่งที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดคือ สุยหู่จ้วนซึ่งเป็นต้นฉบับภาษาจีนมีรายละเอียดปลีกย่อยมากกว่าซ้องกั๋งซึ่งเป็นฉบับแปล ทั้งนี้เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านภาษาในต้นฉบับซึ่งหาผู้ซึ่งสันทัดและเชี่ยวชาญทั้งภาษาจีนและภาษาไทยได้ยาก ผู้แปลและผู้เรียบเรียงจึงมิได้มีเจตนาที่จะแปลถอดความให้ครบถ้วนบริบูรณ์แต่เจตนาเอาความและเรียบเรียงให้ได้อรรถรสเหมาะสมกับผู้อ่านชาวไทย นอกจากนั้นในด้านความเชื่อ วัฒนธรรม ประเพณีที่แตกต่างของไทยและจีน ทำให้มีความจำเป็นต้องตัดทอนและดัดแปลงเนื้อหาให้ผู้อ่านชาวไทยเข้าใจได้ง่าย อีกทั้งความเป็นมาและวัตถุประสงค์ของการแต่งวรรณคดีทั้งสองเรื่องก็แตกต่างกัน กล่าวคือสุยหู่จ้วนมีพัฒนาการมาจากเรื่องเล่าที่ใช้ข้อมูลของตัวละครและเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ผสมผสานกับรูปแบบการเขียนบทละครอุปรากรจนกลายมาเป็นวรรณคดี ส่วนซ้องกั๋งเป็นการนำวรรณคดีจีนมาถ่ายทอดโดยการแปล มีวัตถุประสงค์ให้ผู้อ่านใช้อ่านเล่นเหมือนนิยาย ดังนั้นซ้องกั๋งจึงไม่ใช้รูปแบบการเล่าเช่นที่ปรากฏในต้นฉบับ แต่ใช้การแปลสรุปความแทน รายละเอียดบางส่วนผู้แปลและผู้เรียบเรียงอาจอธิบายเรื่องราวและตีความเพื่อเสริมความเข้าใจให้ผู้อ่านเข้าถึงเรื่องราวได้ชัดเจนและลึกซึ้งยิ่งขึ้น ปัจจัยต่างๆ เหล่านี้เป็นสาเหตุสำคัญที่ส่งผลให้สุยหู่จ้วนและซ้องกั๋งมีรายละเอียดที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะรายละเอียดที่เกี่ยวกับฉาก นิสัยตัวละครและรูปแบบการเขียน