วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การกำหนดห้องเรียนให้ใช้ประโยชน์ได้สูงสุดนั้นมีความจำเป็นอย่างยิ่ง เมื่อมีจำนวนวิชาเรียนและจำนวนห้องเรียนเพิ่มมากขึ้น การกำหนดห้องเรียนในปัจจุบันจึงไม่สามารถทำได้ดีที่สุด จากงานวิจัยก่อนหน้านี้มีการศึกษาการจัดตารางเรียน และการกำหนดห้องเรียนร่วมกัน แต่มีรูปแบบปัญหาที่แตกต่างกันตามเงื่อนไขของแต่ละสถานที่ และบางรูปแบบปัญหาสามารถหาคำตอบที่ดีที่สุดได้ สำหรับงานวิจัยนี้ได้เห็นความสำคัญเฉพาะการกำหนดห้องเรียน ให้มีจำนวนที่นั่งว่างน้อยที่สุด ซึ่งเป็นรูปแบบปัญหาการกำหนดห้องเรียน (Classroom Assignment Problem) และสอดคล้องกับปัญหาปัจจุบันของ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยทุกวิชาต้องมีห้องเรียนหนึ่งห้อง และแต่ละห้องเรียนประกอบด้วยวิชาที่มีเวลาเรียนต่างกันได้มากกว่าหนึ่งวิชา ในงานวิจัยนี้ได้สร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในรูปของ Integer Linear Programming และใช้โปรแกรม Solver Large Scale Version 3.5 ในการคำนวณหาคำตอบ ซึ่งคำตอบที่ได้เป็นคำตอบที่ดีที่สุด และผลการศึกษางานวิจัยนี้ ได้คำตอบที่ดีกว่าการกำหนดห้องเรียนในปัจจุบัน โดยมีจำนวนที่นั่งว่างลดลง 52.4%