งานวิจัยนี้สำรวจความต้องการความรู้ทางวิชาภาษาศาสตร์ของผู้เรียนเอกวิชาภาษาอังกฤษ ข้อมูลที่ได้มาจากการใช้แบบสอบถามความคิดเห็นของนิสิตเอกวิชาภาษาอังกฤษ ระดับปริญญาตรีและโท จำนวน 123 คน ในประเทศไทย ผลที่ได้ แสดงถึงความต้องการความรู้ทางวิชาภาษาศาสตร์ของผู้เรียนเอกวิชาภาษาอังกฤษ ในจำนวนสาขาความรู้ทางภาษาศาสตร์เบื้องต้นทั้งหมด 7 สาขา ผู้เรียนพิจารณาว่าความรู้ทางภาษาศาสตร์ 6 สาขา ได้แก่ สัทศาสตร์ สัทวิทยา วิทยาหน่วยคำ วากยสัมพันธ์ วัจนปฏิบัติศาสตร์ และภาษาศาสตร์สังคม มีความจำเป็นในระดับสูง ในขณะที่สาขาวิชาอรรถศาสตร์ถือว่ามีความจำเป็นในระดับสูงมาก นอกจากนี้ ในแต่ละสาขาวิชาเหล่านี้ ผู้เรียนมีความเห็นว่าหัวข้อที่เกี่ยวข้องโดยตรงและนำไปประยุกต์ใช้ในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษได้ง่าย เป็นหัวข้อที่มีความจำเป็นมากกว่าหัวข้ออื่นๆ การวิเคราะห์ผลที่ได้ แสดงให้เห็นถึงความต้องการวิชาภาษาศาสตร์เบื้องต้นที่จัดเตรียมสำหรับผู้เรียนเอกวิชาภาษาอังกฤษโดยเฉพาะ กล่าวอย่างกว้างๆ คือ แนวคิดและทฤษฎีภาษาศาสตร์เบื้องต้น 7 สาขา ควรมีลักษณะเฉพาะ 2 ประการ คือ ประการที่หนึ่ง แนวคิดและทฤษฎีเหล่านี้ควรจะนำไปประยุกต์ใช้ได้ง่าย และไม่ควรจะซับซ้อนมาก โดยไม่ควรครอบคลุมมุมมองทางภาษาที่มีลักษณะนามธรรมและมีเนื้อหาในเชิงทฤษฎีมากจนเกินไป ประการที่สอง แนวคิดและทฤษฎีเหล่านี้ควรมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับภาษาอังกฤษ และนำไปสู่ความเข้าใจในระบบภาษาอังกฤษ ทั้งสองลักษณะเฉพาะนี้ สะท้อนให้เห็นว่า วัตถุประสงค์ที่สำคัญที่สุดของวิชาภาษาศาสตร์เบื้องต้นสำหรับผู้เรียนเอกวิชาภาษาอังกฤษ คือ การทำให้ผู้เรียนได้เห็นถึง ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างการศึกษาวิชาภาษาศาสตร์และการศึกษาวิชาภาษาอังกฤษ และการทำให้ผู้เรียนสามารถนำความรู้ที่ได้จากการเรียนวิชาภาษาศาสตร์ มาประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของตนเอง ผลที่ได้จากงานวิจัยนี้ มีประโยชน์ในการพัฒนาหลักสูตรและเอกสารการสอนวิชาภาษาศาสตร์เบื้องต้นสำหรับผู้เรียนเอกวิชาภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ ผลที่ได้ยังสะท้อนให้เห็นถึงบทบาทของความต้องการของผู้เรียนในการวางรูปแบบและพัฒนาเนื้อหาของวิชา การให้ความสำคัญแก่ความต้องการของผู้เรียน จะทำให้ผู้สอนสามารถจัดเนื้อหาที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนได้ This research investigated the needs of knowledge in linguistics for English-major students. A questionnaire was used to collect data from 123 participants, who were English-major students at the undergraduate and graduate levels in Thailand. The results revealed the students’ needs of linguistic knowledge. Of the seven core subfields, six of them were judged as significantly needed. These included phonetics, phonology, morphology, syntax, pragmatics, and sociolinguistics. The other subfield, i.e. semantics, was considered as highly significant. Moreover, in each of these subfields, the topics directly related and also easily applied to the study of English were considered more needed by English-major students. An analysis of the results shows the need of the students for the course in introductory linguistics that is particularly designed for them. Generally speaking, the concepts and theories of the seven core subfields should have two specific characteristics. First, these concepts and theories should be easy to apply; they should not be very complicated, covering various abstract and theoretical viewpoints on language. Second, they should be directly relevant to English and contribute to the understanding of the English language systems. These two characteristics reflect that the most important objectives of the course in introductory linguistics for English-major students are to enable the students to recognize the close relationship between the study of linguistics and the study of English and to apply what they learn in the linguistic class to improve their skills in English. The results of the study are useful for the curriculum development and material design for a course in introductory linguistics for English majors. Moreover, the results reflect the role of learners’ needs in designing and developing materials for a course. By taking into account the needs of learners, educators and teachers can provide appropriate instructional input to foster effective learning.