วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้เพื่อบ่งชี้ความต้องการใข้ภาษาอังกฤษทั่วไปและภาษาอังกฤษเฉพาะของบัณฑิตพยาบาลที่กำลังทำงานวิชาชีพในโรงพยาบาลรัฐบาลและเอกชนและเพื่อค้นหาว่ามีความแตกต่างของความต้องการใช้ภาษาอังกฤษทั่วไปและภาษาอังกฤษเฉพาะของพยาบาลที่กำลังทำงานในโรงพยาบาลรัฐบาล และความต้องการใช้ภาษาอังกฤษทั่วไปและภาษาอังกฤษเฉพาะของพยาบาลที่กำลังทำงานในโรงพยาบาลเอกชนหรือไม่ ซึ่งข้อมูลที่ได้รับมา ได้ถูกนำมาใช้เป็นพื้นฐานการวางแบบแผนเนื้อหากระบวนวิชาภาษาอังกฤษบังคับให้นักศึกษาพยาบาลในประเทศไทยเรียน แบบสอบถามที่ให้ผู้รับตอบเองจำนวน 355 ชุด ได้ส่งไปยังพยาบาลที่กำลังทำงานในโรงพยาบาลรัฐบาลและเอกชนในกรุงเทพ แบบสอบถามจำนวน 124 ชุด จาก 161 ชุด ได้รับคืนจากพยาบาลที่ ทำงานในโรงพยาบาลรัฐบาล และแบบสอบถามจำนวน162 ชุด จาก 194 ชุดได้รับคืนจากพยาบาลที่ทำงานในโรงพยาบาลเอกชนรวมเป็นแบบสอบถามที่ได้รับคืนจำนวน 286 ชุด ข้อมูลที่ได้รับมาได้นำไปวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมSPSS ของ Windows และสรุปผลโดยใช้การกระจายความถี่และร้อยละโดยมีการทดสอบทางสถิติโดยใช้ Chi-Square (Yates Correction) ผลการศึกษาครั้งนี้ได้แสดงให้เห็นว่าทักษะการอ่านมีการใช้มากที่สุดทั้งในโรงพยาบาลรัฐบาลและเอกชนโดยมีค่า74.07%(120) และ 63.70%(79) ตามลำดับ ทักษะการพูดมีการใช้น้อยที่สุดในโรงพยาบาลรัฐบาลคือมีค่า 30.64%(38) ในขณะที่ทักษะการอ่านมีการใช้น้อยที่สุดในโรงพยาบาลเอกชนคือมีค่า64.19%(104) ทักษะที่ใช้มากที่สุดโดยพยาบาลที่กำลังทำงานในโรงพยาบาลเอกชนคือ ทักณะการอ่านสูงถึง 76.54%(124)โดยมีทักษะการอ่านใช้น้อยที่สุด 69.70%(110) สำหรับพยาบาลที่กำลังทำงานในโรงพยาบาลรัฐบาล ทักษะที่ใช้มากที่สุดคือทักษะการเขียน 53.22%(66) โดยทักษะการพูดเป็นทักษะที่ใช้น้อยที่สุดคือเพียง 21.77%(27) โดยเหตุที่ว่าความต้องการใช้ภาษาอังกฤษของพยาบาลที่กำลังทำงานวิชาชีพใน รพ.รัฐบาลมีความแตกต่างจากความต้องการใช้ภาษาอังกฤษของพยาบาลที่กำลังทำงานวิชาชีพในโรงพยาบาลเอกชนรูปแบบเนื้อหากระบวนวิชาภาษาอังกฤษบังคับสำหรับนักศึกษาพยาบาลซึ่งเน้นทักษะภาษาทั้งสี่ด้านเท่าเทียมกันจึงได้รับการวางแบบแผนเอาไว้เพิ่มเติมจากนี้ เนื้อหากระบวนวิชาเลือกที่เน้นทักษะเฉพาะทางก็ควรได้รับการวางแผนเอาไว้ด้วย เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของนักศึกษาแต่ละคน