วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

งานวิจัยนี้ศึกษาผลของปริมาณการรีดเย็น และอุณหภูมิอบอ่อนต่อสมบัติเชิงกล และโครงสร้างจุลภาคในเหล็กกล้าความแข็งแรงสูงธาตุผสมต่ำ โดยอบชิ้นงานให้ร้อนขึ้นอีกที่อุณหภูมิ 1,150 ํC แล้วรีดหยาบที่อุณหภูมินี้ จากนั้นปล่อยให้เย็นตัวลง แล้วรีดสุดท้ายที่อุณหภูมิ 860 ํC และม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC และ 630 ํC จากนั้นนำชิ้นงานมารีดเย็น และอบอ่อน นำชิ้นงานมาทดสอบสมบัติเชิงกลของชิ้นงานด้วยเครื่องทดสอบแรงดึง และตรวจสอบโครงสร้างจุลภาคด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบแสง ผลการทดลองพบว่า ชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC มีความสามารถในการขึ้นรูปหลังการอบอ่อนสูงกว่าชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 630 ํC เป็นผลจากการม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC ไม่เกิดการตกตะกอนของอนุภาคในขณะม้วนเก็บช่วยเพิ่มความสามารถในการขึ้นรูป ส่วนการม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 630 ํC มีการตกตะกอนของอนุภาคในขณะม้วนเก็บทำให้ความสามารถในการขึ้นรูปลดลง ชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC มีโครงสร้างเพิร์ลไลท์ขนาดเล็ก และมีการกระจายตัวมากกว่า ชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 630 ํC มีผลทำให้ชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC มีปริมาณการตกผลึกใหม่ต่ำกว่าชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 630 ํC ส่งผลให้ชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC มีจุดครากสูง และเปอร์เซ็นต์การยืดตัวต่ำกว่าชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 630 ํC เมื่ออบอ่อนที่อุณหภูมิ 620 ํC ถึง 640 ํC ส่วนการเพิ่มอุณหภูมิอบอ่อนในช่วงอุณหภูมิ 660 ํC ถึง 680 ํC พบว่าไม่มีผลต่อการเพิ่มขึ้นของจุดครากของชิ้นงานที่ม้วนเก็บที่อุณหภูมิ 550 ํC นอกจากนี้การเพิ่มปริมาณการรีดเย็นในช่วง 50% ถึง 70% และอุณหภูมิอบอ่อนในช่วง 620 ํC ถึง 680 ํC ช่วยเพิ่มความสามารถในการขึ้นรูป