วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

งานวิจัยนี้ศึกษาถึงการสร้างแบบจำลองของกระบวนการรีดร้อนต่อเนื่องในสภาวะไดนามิกส์ ทั้งแบบที่มีการควบคุมแรงดึงระหว่างแท่นรีดโดยมอเตอร์ลูบเปอร์ และแบบที่ไม่มีการควบคุมแรงดึงระหว่างแท่นรีดของการรีด 7 แท่นรีด โดยใช้ทฤษฎีการรีดต่อเนื่อง เพื่อวิเคราะห์หาวิธีการปรับปรุงระบบการรีดให้ได้ผลการรีดที่ดีขึ้น โดยพิจารณาจากการลดขนาดของการเปลี่ยนแปลงความหนาขาออกของแผ่นเหล็กในแท่นรีดสุดท้ายเป็นหลัก จากผลการวิเคราะห์โดยแบบจำลองนี้พบว่า การควบคุมแรงดึงระหว่างแท่นรีดโดยใช้มอเตอร์ลูบเปอร์สามารถช่วยลดขนาดการเปลี่ยนแปลงความหนาขาออกของแท่นรีดสุดท้ายซึ่งเกิดจากความไม่สม่ำเสมอของความหนาขาเข้าแท่นรีดแรกได้ และทำให้ทราบว่าในระบบของการควบคุมแรงดึงระหว่างแท่นรีด ควรควบคุมความเร็วของลูกรีดในแท่นรีดสุดท้ายให้มีค่าคงที่เพื่อลดขนาดการเปลี่ยนแปลงความหนาขาออกของแท่นรีดสุดท้ายอันเนื่องมาจากความไม่คงที่ของความเร็วลูกรีด นอกจากนี้จากข้อมูลการรีดจริงและผลการวิเคราะห์ยังพบว่า เมื่อแผ่นเหล็กมีความหนาขาข้าอยู่ระหว่าง 32-39 มม. ความหนาของแผ่นเหล็กที่แตกต่างกันไม่เกิน 2 มม. จะส่งผลให้แรงที่ใช้ในการรีดมีการเปลี่ยนแปลงลดหลั่นกันเป็นลำดับตั้งแต่แท่นรีดแรกลงมาจนถึงแท่นรีดที่ 4 ส่วนในแท่นรีดที่ 5-7 จะไม่มีผลกระทบ เมื่อระยะห่างระหว่างแท่นรีดและความเค้นแรงดึงระหว่างแท่นรีดของแต่ละแท่นรีด มีค่าเท่าเดิม