วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

วิทยานิพนธ์นี้เสนอผลการศึกษาด้วยการทดลอง เพื่อหาสภาวะทางความร้อนประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็ก ระหว่างการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ (Air burner) ที่ใช้น้ำมันเตาเป็นเชื้อเพลิง กับการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยออกซิเบิร์นเนอร์ (Oxy burner) ที่ใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิง เบ้ารับน้ำเหล็กที่ใช้ในการศึกษามีขนาดความจุขนาด 18 ตันน้ำเหล็กงานวิจัยนี้ได้ทำการทดลองอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 2 ครั้ง และอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยออกซิเบิร์นเนอร์ 3 ครั้ง ซึ่งครั้งที่ 1 และ 2 อุ่นด้วยโหมดอัตโนมัติ ส่วนครั้งที่ 3 อุ่นด้วยโหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูง โดยในการทดลองแต่ละครั้งจะมีการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็ก 2 กรณี คือ เบ้าเย็นและเบ้าร้อน จากการทดลองการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กเย็นปรากฏว่า มีพลังงานสูญเสียในรูปก๊าซเสียและพลังงานสูญเสียอื่นๆ ของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 59% ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติและโหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงมีค่าประมาณ 31% ส่วนประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์มีค่าประมาณ 34% ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติและโหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงมีค่าประมาณ 57% ส่วนการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กร้อนปรากฏว่า มีพลังงานสูญเสียในรูปก๊าซเสียและพลังงานสูญเสียอื่นๆ ของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 65% ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติมีค่าประมาณ 43% โหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงมีค่าประมาณ 49% ส่วนประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 16% อุ่นด้วยออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติและโหมดจ่ายเชื้อเพลิงมีค่าประมาณ 30% สำหรับเบ้าเย็น การอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติสามารถประหยัดพลังงานได้ 41% โหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงประหยัดพลังงานได้ 50% เมื่อเปรียบเทียบกับแอร์เบิร์นเนอร์ สำหรับการอุ่นเบ้าร้อน ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติสามารถประหยัดพลังงานได้ 58% โหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงสามารถประหยัดพลังงานได้ 56% เมื่อเปรียบเทียบกับแอร์เบิร์นเนอร์ นอกจากนี้ ออกซิเบิร์นเนอร์ยังลดเวลาการอุ่นเบ้าลง 40% โดยประมาณ