วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาว่ามีความแตกต่างของระดับซีรีแอกทีฟโปรตีน ในผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน และในคนไทยปกติเช่นเดียวกับที่พบในประชากรผิวขาวหรือไม่ วิธีการวิจัย : ผู้ป่วยที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ด้วยอาการเจ็บหน้าอกภายใน 24 ชั่วโมง และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน จะได้รับการเจาะเลือดเพื่อตรวจหาระดับซีรีแอกทีฟโปรตีน เลือดที่เจาะจะถูกรักษาไว้ที่อุณหภูมิลบ 20 องศาเซลเซียสและจะนำมาตรวจพร้อมกัน ผู้ป่วยจะได้รับการติดตามผลหลังจากวันที่มาโรงพยาบาล 1 เดือนเพื่อเก็บข้อมูล สำหรับคนปกติซึ่งมาตรวจร่างกายประจำปี จะได้รับการสัมภาษณ์ถึงอายุ เพศ ตลอดจนการสูบบุหรี่เพื่อเลือกคนที่เข้ากันได้กับกลุ่มผู้ป่วย การเจาะเลือด การเก็บและการตรวจจะทำเช่นเดียวกับของกลุ่มผู้ป่วย ผลการวิจัย : การวิจัยประกอบด้วยผู้ป่วยและคนปกติกลุ่มละ 50 ราย ค่าเฉลี่ยของระดับซีรีแอกทีฟโปรตีนของผู้ป่วยสูงกว่าของคนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ยังพบความแตกต่างของระดับซีรีแอกทีฟโปรตีนระหว่างกลุ่มผู้ป่วยแต่ละโรคอย่างมีนัยสำคัญ แต่เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของซีรีแอกทีฟโปรตีนระหว่างผู้ป่วยที่มีและไม่มีผลลัพธ์ทางคลินิกซึ่งได้แก่ การเข้าอยู่โรงพยาบาลซ้ำ การขยายเส้นเลือดหรือการต่อเส้นเลือด การเสียชีวิต และผลลัพธ์รวม พบว่ากลุ่มแรกมีค่าสูงกว่ากลุ่มที่สองแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ สรุป ซีรีแอกทีฟโปรตีนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างคนปกติและผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างค่าเฉลี่ยของระดับซีรีแอกทีฟโปรตีนของผู้ป่วยที่มีและไม่มีผลลัพธ์ทางคลินิก บทบาทของซีรีแอกทีฟโปรตีนในการพยากรณ์โรคจึงยังไม่ชัดเจน