วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ที่มา เฮปารินเป็นยาต้านการแข็งตัวของเลือดที่นิยมนำมาใช้ในการทำหัตถการกับหลอดเลือดหัวใจเพื่อป้องกันการเกิดการตีบตันซ้ำของหลอดเลือดหัวใจ ซึ่งจากการศึกษาในต่างประเทศ /1/ ที่ผ่านมาพบว่าขนาดของยาเฮปารินที่แนะนำ 70 100 หน่วยต่อน้ำหนักตัวเพื่อให้ได้ค่าเอซีทีที่เหมาะสมคือ > 300 วินาที และ ภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะภาวะเลือดออกผิดปกติพบ 8% โดยขึ้นกับขนาดของยาที่ให้ และในประเทศไทยยังไม่เคยมีการศึกษาถึงประสิทธิภาพของยาและภาวะแทรกซ้อนมาก่อน ซึ่งจากการสังเกตการทำหัตถการนี้ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ในช่วงปี 2548 พบอุบัติการณ์ของการเกิดภาวะแทรกซ้อนประมาณ 14% วัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของยาเฮปารินขนาด 100 หน่วยต่อน้ำหนักตัวกับขนาด 80 หน่วยต่อน้ำหนักตัวในผู้ป่วยที่มาทำหัตถการกับหลอดเลือดหัวใจแบบไม่รีบด่วนที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ วิธีการศึกษา ผู้ป่วยที่มาทำหัตถการกับหลอดเลือดหัวใจแบบไม่รีบด่วนที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 306 คน และแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกให้ยาเฮปารินขนาด 100 หน่วยต่อน้ำหนักตัว และกลุ่มที่ 2 ให้ยาเฮปารินขนาด 80 หน่วยต่อน้ำหนักตัว หลังจากนั้นจะมีการเจาะเลือดเพื่อดูค่าเอซีทีทั้งก่อนและหลังการใช้ยาเฮปารินที่ 5 นาที และมีการเฝ้าติดตามดูภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้น ผลการศึกษา ผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มเกิดผลลัพธ์รวมทางคลินิกและค่าเอซีที โดยมีค่าเอซีทีเฉลี่ย 358 วินาที และ 338 วินาที ในกลุ่มที่ได้ยาเฮปารินขนาด 100 และ 80 หน่วยต่อน้ำหนักตัวตามลำดับ ซึ่งมีค่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=0.061) และการประสบความสำเร็จต่อการทำหัตถการหลอดเลือดหัวใจไม่แตกต่างกันในผู้ป่วยทั้งสองกลุ่ม และภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นพบมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=0.001) สรุปผลการศึกษา การใช้ยาเฮปารินในขนาด 80 หน่วยต่อน้ำหนักตัวมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับการใช้ยาเฮปารินขนาด 100 หน่วยต่อน้ำหนักตัวในผู้ป่วยที่มาทำหัตถการกับหลอดเลือดหัวใจโคโรนารีในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ แบบไม่รีบด่วน ซึ่งยาเฮปารินขนาด 80 หน่วยต่อน้ำหนักตัวอาจจะเป็นขนาดยาที่เหมาะสมกับคนไทยในอนาคต