งานวิจัยนี้ทำการรวบรวมข้อมูลพื้นฐานการจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศและการใช้ภาษาต่างประเทศในภาคเหนือของ ประเทศไทย คณะทำงานประกอบนักวิจัย 7 กลุ่มซึ่งทำงานโดยมีเป้าหมายเดียวกันคือ รวบรวมข้อมูลปัจจุบันที่เกี่ยวกับการเรียนการสอน ภาษาต่างประเทศในทุกระดับการศึกษาและการใช้ภาษาต่างประเทศ รวบรวมความพึงพอใจ ความต้องการและปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการใช้ ภาษาต่างประเทศในภาคเหนือของไทย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่กลุ่มที่มาจากส่วนการผลิต คือ ผู้บริหารสถานศึกษา ผู้สอน ผู้เรียน และกลุ่มที่มาจากส่วน การใช้ คือ นายจ้าง หัวหน้างาน ผู้ประกอบอาชีพอิสระ ลูกจ้าง พนักงาน จำนวนกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดคือ 1,486 คน กลุ่มตัวอย่างมาจาก การสุ่มแบบเจาะจงและการเลือกเพื่อจะให้ได้ภาษาต่างประเทศที่หลากหลาย จากสถานศึกษาที่มีความแตกต่างกัน และจากภาคธุรกิจประเภท ต่าง ๆ ข้อมูลพื้นฐานแสดงให้เห็นว่ามีการสอนภาษาต่างประเทศในภาคเหนือ 8 ภาษา ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี ภาษาจีน ภาษาพม่า และภาษาเวียตนาม มีการสอนภาษาอังกฤษและภาษาจีนในทุกระดับการศึกษา ที่ต่างไปจาก ภาษาอังกฤษคือในโรงเรียนจีนมีการสอนภาษาจีนในชั้นประถมศึกษาที่ 1 ถึงที่ 4 และภาษาอังกฤษจะเริ่มสอนในชั้นประถมปีที่ 5 ภาษาเวียดนามและภาษาเกาหลีมีการสอนที่ไม่ต่อเนื่องในบางสถาบัน ผู้สอนภาษาต่างประเทศจะเป็นคนไทยเป็นส่วนใหญ่ ผู้สอนส่วนใหญ่ในกลุ่มตัวอย่างของระดับมัธยมศึกษาและอาชีวศึกษามีวุฒิ ปริญญาตรีภาษาอังกฤษ ในขณะที่ในกลุ่มตัวอย่างผู้สอนในระดับประถมศึกษามีเพียงร้อยละ 16 เท่านั้นที่จบระดับปริญญาตรีวิชาเอกภาษา อังกฤษ ผู้สอนส่วนใหญ่ในกลุ่มตัวอย่างใช้ภาษาไทยในการสอนภาษาต่างประเทศและมีความถนัดทักษะการอ่านมากกว่าทักษะการพูดและ ทักษะการฟัง ข้อมูลของผู้บริหารแสดงให้เห็นว่า โรงเรียนและสถาบันการศึกษาขาดครูสอนภาษาต่างประเทศและไม่มีงบประมาณเพียงพอใน การจ้างครูสอนภาษาต่างประเทศ ในขณะเดียวกันข้อมูลจากผู้สอนภาษาต่างประเทศแสดงให้เห็นถึงภาระงานสอนและภาระงานรวมที่มาก เกินไป นอกจากนั้นยังมีปัญหาเรื่องจำนวนนักเรียนต่อชั้น ผู้เรียนมีพื้นฐานภาษาต่างประเทศอ่อน ผู้เรียนขาดความกระตือรือร้นในการเรียน ขาดความเชื่อมั่น และไม่กล้าแสดงออก ปัญหาผู้สอนไม่เข้าใจหลักสูตรทั้งที่ผู้สอนส่วนใหญ่ (ร้อยละ 90-95) มีส่วนร่วมในการพัฒนา หลักสูตร ผู้เรียนมีโอกาสใช้ภาษาต่างประเทศในชีวิตประจำวันน้อย ในชั้นเรียนซึ่งมีจำนวนนักเรียนต่อห้องมากก็ไม่เอื้อในการที่จะได้ฝึก ปรือ พฤติกรรมของผู้เรียนมุ่งเน้นเรื่องการเข้าชั้นเรียนอย่างสม่ำเสมอ ทบทวนบทเรียนก่อน/หลังเรียน การมุ่งเน้นเพื่อการสอบเป็นส่วน ใหญ่ มีผู้เรียนจำนวนน้อยที่ศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมจากห้องสมุด/ศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง ค้นคว้าเพิ่มเติมจากคอมพิวเตอร์/Internet ผู้เรียน ถนัดทักษะการอ่านมากกว่าทักษะการพูดและทักษะการฟัง และต้องการพัฒนาทักษะทั้งสองอย่างนี้มากที่สุดซึ่งเป็นทักษะเดียวกันที่ผู้สอน ต้องการพัฒนาเช่นกันผู้เรียนในระดับอุดมศึกษาเรียนอ่านและเขียน ถึงกระนั้นก็ตามผู้เรียนส่วนใหญ่มีทัศนคติที่ดีต่อภาษาต่างประเทศ ข้อมูลจากส่วนการใช้แสดงให้เห็นว่าภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศที่ใช้มากที่สุดและเป็นภาษาที่ต้องการที่สุด ตามด้วยภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่นตามลำดับ ภาษาพม่าและภาษาเกาหลีเริ่มมีความสำคัญเพราะการลงทุนด้านอุตสาหกรรม แรงงานต่างชาติ และความมั่นคงของ ชาติ นาจ้าง หัวหน้างาน ผู้ประกอบอาชีพอิสระ ลูกจ้าง พนักงาน ตลอดจนผู้สอนภาษาต่างประเทศเห็นความเปลี่ยนแปลงในเรื่องภาษาที่ ต้องการ แต่ดูเหมือนว่าผู้เรียนยังขาดข้อมูล ทักษะที่เป็นที่ต้องการที่สุดคือทักษะการพูดและทักษะการฟัง และนายจ้าง หัวหน้างานส่วนใหญ่ แสดงความพึงพอใจในความสามารถทางภาษาต่างประเทศของลูกจ้าง พนักงานของตนในระดับน้อยลูกจ้าง พนักงานเองก็ไม่พึงพอใจกับ ระดับความสามารถทางภาษาต่างประเทศของตน ศัพท์ที่ลูกจ้าง พนักงานต้องการที่สุดได้แก่ศัพท์ที่เกี่ยวกับ การท่องเที่ยว คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ การเงิน วัฒนธรรม และการศึกษา งานที่ต้องใช้ภาษาต่างประเทศได้แก่งานประชาสัมพันธ์งานบริการ และการตลาด ข้อเสนอแนะของคณะวิจัย : ภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่นควรจัดให้เป็นภาษาต่างประเทศที่มีความจำเป็นเพราะขณะนี้มีความสำคัญไม่ น้อยไปกว่าภาษาอังกฤษ การสอนภาษาต่างประเทศทุกภาษาควรเน้นทักษะการพูดและทักษะการฟัง กระทรวงแรงงาน กระทรวงศึกษาธิการ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาควรทำงานประสานกันเพื่อจัดทำหลักสูตรที่เหมาะสมกับความต้องการของตลาดแรงงาน ข้อมูลพื้นฐานการจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศในภาคเหนือ ระดับมัธยมศึกษา การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาในการจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศระดับมัธยมศึกษาใน 17 จังหวัดภาคเหนือ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนจำนวน 51 คน ผู้สอนภาษาต่างประเทศจำนวน 153 คน และผู้เรียนจำนวน 306 คน กลุ่มตัวอย่างทั้งหมดนี้มาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาจำนวน 51 โรง ที่ได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจงโดยให้ 1 จังหวัดประกอบด้วย โรงเรียน 3 โรง แบ่งเป็น โรงเรียนขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็ก คณะผู้วิจัยใช้แบบสอบถาม 3 ฉบับ ซึ่งแยกออกเป็นแบบสอบถามสำหรับผู้ บริหารโรงเรียน แบบสอบถามสำหรับผู้สอนภาษาต่างประเทศ และแบบสอบถามสำหรับผู้เรียนการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีหาค่าร้อยและการ บรรยาย ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ด้านผู้บริหารโรงเรียน โรงเรียนที่เป็นสถานที่เก็บข้อมูลมีการสอนภาษาต่างประเทศอยู่ 5 ภาษา คือ อังกฤษ ฝรั่งเศส จีน ญี่ปุ่น และเยอรมัน ผู้สอนภาษาต่างประเทศเป็นชาวไทยส่วนใหญ่ ภาษาอังกฤษเป็นวิชาที่มีห้องเรียนขนาดใหญ่กว่าภาษาต่างประเทศอื่น ๆ คือ มีจำนวน 40-49 คน เป็นหลักในโรงเรียนทุกขนาด แห่งการเรียนรู้ในโรงเรียนที่ส่งเสริมการสอนภาษาต่างประเทศมากเป็นอันดับหนึ่ง ได้แก่ ห้องสมุดโรงเรียน ในด้านนโยบายการสอนภาษาต่างประเทศ โรงเรียนดำเนินการตามแผนการศึกษาภาคบังคับของหลักสูตรเป็นหลัก มีการจัดสรรงบประมาณด้านการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศเป็นการเฉพาะในแทบทุกโรงเรียน มีการสนับสนุนผู้สอนภาษาต่างประเทศ โดยการส่งไปฝึกอบรมและเข้าร่วมประชุมสัมมนาสำหรับปัญหาในการจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศจากความเห็นของผู้บริหาร โรงเรียน ได้แก่ จำนวนผู้สอนไม่เพียงพอ ผู้สอนมีภาระงานมากเกินไป จำนวนนักเรียนต่อห้องเรียนมากเกินไป ขาดแหล่งการเรียนรู้ที่ สนับสนุนการเรียนภาษาต่างประเทศ ผู้เรียนขาดการฝึกฝนนอกชั้นเรียนและผู้เรียนไม่กล้าแสดงออก 2. ด้านผู้สอน ผู้สอนภาษาต่างประเทศส่วนใหญ่มีประสบการณ์การสอนมากกว่า 10 ปี และมีคุณวุฒิการศึกษาสูงสุด คือ ปริญญาตรี และมีวิชาเอกตรงสาขาวิชาที่สอนอยู่เนื้อหาและทักษะที่ผู้สอนส่วนใหญ่ถนัด คือ ไวยากรณ์และการอ่าน ต้องการพัฒนาทักษะฟัง พูดใช้ภาษาไทยในการสอนภาษาต่างประเทศอยู่ในระดับมาก ในด้านการงานสอน ผู้สอนส่วนใหญ่สอน 1-3 รายวิชาต่อสัปดาห์ และสอน มากกว่า 15 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ผู้สอนมีส่วนร่วมในการพัฒนาหลักสูตรภาษาต่างประเทศที่สอนอยู่ รูปแบบการสอนที่ใช้ในระดับมาก คือ การบรรยายการฝึกปฏิบัติในชั้นเรียน และการให้ผู้เรียนศึกษาเอง กิจกรรมที่ช่วยให้ผู้สอนมีทักษะในการใช้ภาษาต่างประเทศได้มาก ได้แก่ การเรียนเพิ่มเติมเอง การอ่านหนังสือพิมพ์/วารสารต่างประเทศ การฟังเพลง ฟังข่าว การดูรายการโทรทัศน์ การใช้คอมพิวเตอร์และ การสนทนากับชาวต่างประเทศการสอนภาษาในลักษณะสัมพันธ์ ฟัง-พูด อ่าน-เขียน อยู่ในระดับมาก อุปกรณ์ที่ใช้ในการสอนในระดับมาก ได้แก่ ใช้ภาพและแถบเสียง เครื่องมือวัดผลที่ใช้มากเป็นอันดับหนึ่ง คือ การสอบปฏิบัติจริง สำหรับปัญหาในการจัดการเรียนการการสอน ภาษาต่างประเทศจากความเห็นของผู้สอน ได้แก่ ชั่วโมงสอนและรายวิชาที่ต้องสอนมากเกินไป ผู้สอนยังไม่เข้าใจหลักสูตรสถานศึกษาเท่าที่ ควร จำนวนนักเรียนต่อห้องเรียนมากเกินไป นักเรียนมีพื้นฐานความรู้ภาษาต่างประเทศแตกต่างกันมาก และขาดความกระตือรือร้นในการ เรียน สื่ออุปกรณ์น้อยและไม่ทันสมัย 3. ด้านผู้เรียน ผู้เรียนภาษาอังกฤษมากเป็นอันดับหนึ่ง ส่วนใหญ่ (ร้อยละ 65) เริ่มเรียนภาษาต่างประเทศในระดับชั้นประถม ศึกษา ผู้เรียนชอบเรียนภาษาต่างประเทศในระดับมาก มีความต้องการปรับปรุงทักษะภาษาต่างประเทศทั้ง 4 ด้าน คือ ฟัง พูด อ่าน เขียน กิจกรรมที่ช่วยให้ผู้เรียนมีทักษะในการใช้ภาษาต่างประเทศได้ในระดับมากแบ่งออกเป็นกิจกรรมในชั้นเรียน ซึ่งได้แก่ การทำแบบฝึกหัด ทำข้อสอบ การทำกิจกรรมกลุ่ม การร้องเพลง และกิจกรรมนอกชั้นเรียน ซึ่งได้แก่ การเข้าค่ายอบรม การอ่านตำรา การฟังเพลง การดูภาพ ยนตร์ การดูรายการโทรทัศน์ และการใช้คอมพิวเตอร์ ต้นแบบการใช้ภาษาต่างประเทศที่อยู่ในระดับมาก คือ กิจกรรมภาษาจากโรงเรียนจาก โทรทัศน์ จากโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และจากครูชาวไทย สำหรับปัญหาในการเรียนภาษาต่างประเทศจากความเห็นของผู้เรียน ได้แก่ วิธีการสอนของครูบรรยากาศในชั้นเรียน ระยะเวลาในการฝึกทักษะในชั้นเรียนที่ค่อนข้างน้อยเพราะมีนักเรียนจำนวนมาก ชั่วโมงเรียน ภาษาต่างประเทศน้อยไป ผู้เรียนไม่ค่อยมีโอกาสทำกิจกรรมนอกชั้นเรียนที่จะเป็นการส่งเสริมการใช้ภาษา งานวิจัยชิ้นนี้มุ่งศึกษาสภาพปัจจุบันในการบริหารจัดการศึกษาภาษาต่างประเทศในสถาบันอุดมศึกษาในภาคเหนือ โดยการสำรวจ และวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับจากผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษา ทั้งในด้านสภาพทั่วไปของการจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศในสถาบัน นโยบายของผู้บริหารในการบริหารจัดการศึกษาภาษาต่างประเทศ ตลอดจนปัญหาและข้อเสนอแนะต่าง ๆ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าผู้บริหารสถาบันมีบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางและคุณภาพการศึกษาภาษาต่างประเทศในสถาบัน นโยบายการสำรวจความต้องการของตลาดแรงงานและผู้เรียนมีผลต่อการจัดลำดับความสำคัญของภาษาต่างประเทศที่สถาบันต้องการสนับสนุน และยังมีผลต่อการเปิดหลักสูตรภาษาต่างประเทศใหม่ ๆ ที่ทวีความสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ ในเขตภาคเหนือ ส่วนนโยบายการสนับสนุนด้านงบ ประมาณตามความต้องการของหน่วยงานผู้รับผิดชอบหลักสูตรภาษาต่างประเทศนั้นส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศ เป็นอย่างมาก ในส่วนของปัญหาที่พบในการจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศนั้น ผู้บริหารสถาบันมีความเห็นไปในแนวทางเดียวกัน เป็นส่วนใหญ่ การตระหนักถึงปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้จะนำไปสู่การหาแนวทางแก้ไขและกำหนดนโยบายที่เหมาะสมยิ่งขึ้นต่อไป งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการจัดรวบรวมข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับผู้สอนภาษาต่างประเทศในสถาบันอุดมศึกษาในเขตภาค เหนือ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโครงงานวิจัย “เรื่อง การจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศในเขตภายเหนือ” โดยได้รวบรวมข้อมูลจากผู้ สอนทั้งในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชน รวม 8 แห่งใน 4 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ ลำปาง เชียงราย และพิษณุโลก และใช้แบบสอบ ถามเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูลรวมทั้งสิ้น 52 ชุด ผลการวิจัยพบว่า ผู้สอนภาษาต่างประเทศในระดับอุดมศึกษาโดยรวมมีวุฒิการศึกษา ในระดับปริญญาโทด้านภาษาต่างประเทศ โดยจำนวนครึ่งหนึ่งสำเร็จการศึกษาจากสถาบันการศึกษาในประเทศ ในด้านภาระงาน พบว่าผู้ สอนมีภาระงานสอนโดยรวมเฉลี่ยถึงสัปดาห์ละ 17.7 ชั่วโมง (ผู้สอนภาษาจีน) และต่ำสุดเฉลี่ยสัปดาห์ละ 11.2 ชั่วโมง (ผู้สอนภาษาเยอรมัน) ในขณะเดียวกัน ผู้สอน 50% คิดว่า ภาระงานโดยรวมยังเหมาะสมและ 46.2% คิดว่าภาระงานมาก นอกจากนั้นพบว่า ผู้สอนใช้ภาษาต่าง ประเทศในการสอนมาก แต่เมื่อถามถึงความถนัดในการใช้ภาษาต่างประเทศ พบว่า ทักษะการพูดและการเป็นล่ามเป็นทักษะที่ผู้สอนถนัด น้อยที่สุดและต้องการพัฒนาทักษะการพูดมากที่สุด ผู้สอนมีการพัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาและความรู้ด้านการสอนอย่างสม่ำเสมอ โดยเข้ารับการอบรม ดูงาน ประชุมและฝึกฝนพัฒนาด้วยตนเอง ผู้สอนระบุว่า ในการสอนเน้นการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารและจัดให้มี กิจกรรมเสริมทักษะหลากหลายรูปแบบ ปัญหาที่ผู้สอนพบมากที่สุด คือ ผู้เรียนไม่มีความพร้อม จำนวนผู้เรียนในชั้นมากเกินไปและ ขาดสื่ออุปกรณ์การสอน สำหรับเหตุผลที่เลือกสอนภาษาต่างประเทศ คือ มีใจรักด้านภาษาและรักการสอน และผู้สอน 98.1% ระบุว่ามีความ พึงพอใจในการเป็นผู้สอนภาษาต่างประเทศ การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อสำรวจข้อมูลพื้นฐาน สภาพ และปัญหาเกี่ยวกับการใช้ภาษาต่างประเทศของนายจ้าง หัวหน้างาน และผู้ประกอบอาชีพอิสระ ในภาคเหนือของประเทศไทยกลุ่มตัวอย่างที่สุ่มเลือกมา 188 คน ประกอบด้วย นายจ้าง หัวหน้างาน และผู้ประกอบอาชีพอิสระจากภาครัฐ และภาคเอกชน ใน 6 จังหวัดภาคเหนือ โดยเป็นงานประเภทธุรกิจการท่องเที่ยวโรงงานอุตสาหกรรม การค้าและการให้บริการ ในการดำเนินการนี้ กลุ่มตัวอย่างทุกคน ตอบคำถามในแบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลทั่วไป การใช้ภาษาต่าง ประเทศในหน่วยงานหรือธุรกิจความพึงพอใจในความสามารถในการใช้ภาษาต่างประเทศของตนเองและของพนักงาน ลูกจ้างนโยบายใน การพัฒนาส่งเสริมการใช้ภาษาต่างประเทศของตนเองและของพนักงานลูกจ้าง ความต้องการภาษาต่างประเทศใน 5 ปีข้างหน้า คุณสมบัติ ของพนักงานลูกจ้างที่ต้องการในอนาคตและความคิดเห็น ข้อมูลที่ได้รับมาทั้งหมด ได้นำมาวิเคราะห์โดยหาค่าความถี่ร้อยละและการอธิบายผล ผลของการศึกษาพบว่า จำนวนผู้มีวุฒิทางการศึกษาด้านภาษาต่างประเทศที่ตรงกับภาษาที่ใช้ในการทำงานมีน้อยถึงน้อยมาก ประเภทงานที่ใช้ภาษาต่างประเทศมากที่สุดคือ การให้บริการ การตลาด และการประชาสัมพันธ์ นายจ้าง หัวหน้างานพึงพอใจ ความสามารถ ในการใช้ภาษาต่างประเทศของตนเองในระดับปานกลาง พึงพอใจความสามารถของพนักงาน ลูกจ้างที่มีวุฒิภาษาต่างประเทศในระดับ ปานกลาง และพึงพอใจความสามารถของพนักงาน ลูกจ้างที่ไม่มีวุฒิภาษาต่างประเทศในระดับน้อยถึงน้อยมาก ผู้ตอบแบบสอบถามหรือ นายจ้าง หัวหน้างาน ผู้ประกอบอาชีพอิสระพัฒนาความสามารถทักษะการใช้ภาษาต่างประเทศของตนเองในระดับปานกลางถึงน้อย การส่งเสริมให้พนักงานลูกจ้างของตนพัฒนาความสามารถทักษะการใช้ภาษาต่างประเทศอยู่ในระดับน้อยถึงน้อยมาก ภาษาต่างประเทศที่ นายจ้าง หัวหน้างาน และผู้ประกอบอาชีพอิสระต้องการในเวลา 5 ปีข้างหน้า คือ ภาษาอังกฤษมากที่สุด รองลงไปคือ ภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่น ตามลำดับ นายจ้าง หัวหน้างาน ต้องการให้พนักงาน ลูกจ้างของตนรู้ภาษาอังกฤษมากที่สุดในงานประเภทธุรกิจการ ท่องเที่ยว โรงงานอุตสาหกรรม การค้า และการให้บริการ ส่วนภาษาอื่น ๆ เป็นที่ต้องการในงานประเภทอื่น ๆ แตกต่างกันไป ข้อเสนอแนะ จากผู้ตอบแบบสอบถาม คือ วิธีการการพัฒนาความสามารถการใช้ภาษาต่างประเทศของพนักงาน ลูกจ้าง เช่น การอบรมหลักสูตรระยะสั้น การจัดหาสื่อต่างประเทศ การศึกษาเพิ่มเติม และการสนทนากับชาวต่างประเทศ การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจข้อมูลพื้นฐาน สภาพ และปัญหาเกี่ยวกับการใช้ภาษาต่างประเทศของพนักงาน ลูกจ้าง ในภาคเหนือของประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างที่สุ่มเลือกมา 95 คน ประกอบด้วยพนักงาน ลูกจ้างจากภาครัฐ และภาคเอกชน ใน 6 จังหวัดภาค เหนือ โดยเน้นงานประกอบด้วยพนักงาน ลูกจ้างจากภาครัฐ และภาคเอกชน ใน 6 จังหวัดภาคเหนือ โดยเน้นงานประเภทการท่องเที่ยว โรงงานอุตสาหกรรม และการให้บริการ ในการดำเนินการนี้กลุ่มตัวอย่างทุกคนตอบคำถามในแบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยส่วนข้อมูลทั่วไป การใช้ภาษาต่างประเทศของพนักงาน ลูกจ้างในที่ทำงาน การเพิ่มพูนทักษะภาษาต่างประเทศ และปัญหา ข้อมูลที่ได้รับมาทั้งหมดได้นำมา วิเคราะห์โดยหาค่าความถี่ร้อยละและการอธิบายผล ผลของการศึกษาพบว่า ในจำนวน 8 ภาษาต่างประเทศที่ระบุในแบบสอบถามนั้น ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ใช้มากที่สุดอย่างเด่นชัด รองลงมาคือ ภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่น ซึ่งมีการใช้จำนวนเท่ากัน งานที่ใช้ภาษาต่างประเทศมากที่สุดคือ งานประชาสัมพันธ์ การต้อนรับ การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์ และงานให้การบริการ ทักษะภาษาต่างประเทศที่ใช้มากที่สุดคือ การพูดและการฟัง รองลงมาคือ การอ่าน การเขียน และการแปล ตามลำดับ พนักงานลูกจ้างที่จบวิชาเอกภาษาต่างประเทศมีน้อยมาก ส่วนใหญ่จึงต้องการพัฒนาเพิ่มพูนทักษะการ ใช้ภาษาต่างประเทศในการทำงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะการพูดและการฟังซึ่งนำมาเป็นอันดับแรก รองลงมาคือ ทักษะการอ่านและ การเขียน ผู้ตอบแบบสอบถามหรือพนักงาน ลูกจ้าง ต้องการเรียนรู้ศัพท์เฉพาะด้านการท่องเที่ยวมากที่สุด รองลงมาเป็นศัพท์คอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีการสื่อสารตามลำดับ การสนับสนุนจากนายจ้างให้พนักงาน ลูกจ้าง เพิ่มพูนทักษะการใช้ภาษาต่างประเทศอยู่ในระดับน้อย ถึงน้อยมาก ปัญหาการเพิ่มพูนทักษะภาษาต่างประเทศของพนักงาน ลูกจ้าง คือ ไม่มีเวลา ขาดทุนทรัพย์ ขาดการสนับสนุนจากนายจ้าง หัวหน้างาน และขาดความมั่นใจในตนเอง ตามลำดับ This research report synthesized the research data on foreign language education and use in northern Thailand. The project was conducted by seven different research groups working toward the same underlying objectives, namely to explore the current state of foreign language education and use at all academic levels and to examine satisfaction, needs, and problems related to foreign language use in the business sector in northern Thailand. The sample for the project included those from the business sector (owners/staff heads and staff workers) and from the academic arena (administrators. teachers, and learners of foreign languages). The total number of the sample was 1,486. Purposive sampling and simple random sampling methods were used in different stages of sampling in an attempt to capture sample subjects for as many different foreign languages, types of institutions, and businesses as possible. The research data showed that eight foreign languages have been taught in northern Thailand: English, French, German, Japanese, Korean, Mandarin, Burmese, and Vietnamese. English and Mandarin were taught at all levels of education and academic institutions. Unlike English, Mandarin was taught in Chinese schools at the primary level (class 1 to class 4). From class 5. English was offered in Chinese schools. Vietnamese and Korean were taught inconsistently in some institutions. Most foreign language teachers were Thai. In the sample, most secondary, high school, and vocational school teachers had their B.A. in English; however , only 16% of primary school instructors had such a degree. A great number of them used Thai as a medium of instruction and were most proficient in reading and least proficient in speaking and listening. From one point of view, the data for school administrators showed a lack of foreign language teachers in all levels and no budget for employing teachers. From another perspective, the data for foreign language teachers reflected their teaching and working load. Apart from the typical problems of huge class size, learners’ poor foreign language background, and lack of learning enthusiasm, confidence, and courage to perform language tasks, one of the primary concerns relating to teaching was the absence of clarity in the curriculum. Though 90-95% of the high school teachers participated in the evaluation and improvement of the curriculum, they complained that they could not comprehend it. The learners were rarely exposed to any language use in their daily life outside the classroom Neither did they fully practice their language skills in class due to the excessive number of students in each class and the small number of classroom sessions. They were also rarely offered outside classroom activities for promoting their language proficiency. Leaning behaviors mostly focused on regular class attendance and practice of language exercises. The activity that learners mostly used to practice their foreign languages involved examinations. Their aim in learning was to pass the examination. Not many of them reported the use of other learning resources for their self-study. The students were most capable of reading and least proficient in speaking and listening. Thus needing much improvement in these two skills as most of their teachers did. The students of all foreign languages in the university learned reading and writing. Most of the learners had a positive attitude toward foreign language. The data for the business sector sample revealed that the foreign language used and needed most was English, followed by Mandarin and Japanese respectively. Burmese and Korean became important because of the increase of industry, the presence of foreign workers, and the policy of national security. The business sector, the administrators and the university instructors knew the trend of the wanted languages, but the students lacked this information. The language skills required most were speaking and listening, and most employers showed little satisfaction with the personnel’s language competency. Employees were very dissatisfied with their speaking and listening skills. The employees’ most needed vocabulary was in the fields of tourism, computer, information technology, monetary, culture, and education. Work which required foreign languages involved inquiries, information operations. services. and marketing. Suggestions from the project working groups include: Madarin and Japanese should be chosen as foreign languages, since they are as important as English. The teaching of all languages must emphasize speaking and listening skills. The ministry of labour, the ministry of education, and the office of higher learning should work together in order to get a focused idea for improving the curriculum that suits the needs of the labor market. The purpose of this study was to explore the current state and problems relating to learning and teaching foreign languages at secondary education level of 17 provinces in the northern part of Thailand. The samples included 51 school administrators, 153 foreign language teachers and 306 learners. Purposive sampling was used in an attempt to capture sample subjects for as many different foreign languages and school sizes. In each province three different school sizes were selected. The data collecting instruments were three sets of questionnaire for school administrator, foreign language teacher and learner. The data obtained were analyzed by using percentage and descriptive report. The findings were as follows. 1. School administrators The research data showed that five foreign languages taught in the sampling secondary schools were English, French, Chinese, Japanese and German. Most foreign language teachers were Thai people. The English subject classrooms were the largest class size about 40-49 students. The learning resource in schools for promoting foreign language learning was the school library. Regarding the schools’ policy in foreign language teaching, all of the schools in this study followed the compulsory study program of the curriculum provided by the ministry of education. Most schools provided budget for the management of learning and teaching foreign languages separately. The foreign language teachers were supported in attending the foreign language conference and seminar each year. According to the school administrators’ point of view relating to the problems, they were teachers’ over working load, a huge class size, a lack of learning resource and language practice outside classroom. And students’ lack of courage to perform tasks. 2. Language teachers Most of the language teachers had more than 10 years in teaching experience and had their B.A. in the same language as they taught at school. They were most capable of teaching grammar and reading, and wanted to improve their listening and speaking skills. In classroom teachers used Thai language more than foreign languages in teaching the target foreign language. Regarding the teaching load, most of the teachers taught 3 subjects and taught more than 15 hours per week They also participated in curriculum design. The teaching techniques used most were lecture, classroom performance and self-study. The activities used for promoting the language skills for teachers were self-study, reading newspapers/journals, listening to songs/news, watching TV, using computer and having conversation with native speakers. Teaching materials used most were pictures and tape cassette. The evaluation tools used for assessing students’ language achievement was authentic performance. Regarding the problems relating to teaching, they were a huge class size, the difficulty in implementing curriculum, students’ different background knowledge in foreign language, the lack of enthusiastic and a small number of teaching materials. 3. Learners The English language was selected by all of the students. Most of them started their English lessons since the primary education level. They had positive attitude toward learning foreign language. The skills needed for their improvement were speaking, listening, reading and writing. The activities used for promoting learners’ language skills were divided into the classroom activities and outside classroom activities. The classroom activities were doing exercises and tests, group activities and singing. The outside classroom were camping, reading, song, film, television and computer. The learners learned how to use foreign languages from language activities provided by school, the TV programs and Thai teachers. The problems encountered by most learners were teachers’ teaching techniques, the classroom atmosphere, the lack of sufficient time for language practice. The limited number of classroom sessions and the lack of doing outside classroom activities dealing with language use in their daily life. The research on the teaching and learning of Foreign Languages (Learner Component) in 17 provinces in the Northern region of Thailand was conducted to ascertain the general situation of foreign language teaching and learning in the region. The data for the study were obtained from questionnaire responses of 277 foreign language learners studying at the tertiary level during the academic year of 2004. It was found that the majority of the respondents showed a positive attitude towards foreign language education and recognized the significance of foreign language education for improvement of class performance, preparation for further education, and future employment. Although the findings indicated that the respondents were successful in their classroom performance, it was shown that they were inadequately prepared for language use in real situations, whether in daily transactions, future academic endeavors, or future careers. The skills that respondents needed to improve the most were speaking and listening. It is therefore concluded that the aim of foreign language education for most foreign language learners is mainly for examination purposes. Moreover, they are inspired by instrumental motivation not integrative motivation. It is recommended that further studies regarding learners’ classroom activities and behaviors be conducted in order to help them achieve not only effective cognitive competence but also capable performance in a foreign language. This research aims to explore the present state of the management of foreign language studies in the universities of northern Thailand by studying the information provided by the administrators of various universities in this region. It covers the investigation of the foreign language studies management in the universities, their policies, and the problems encountered as well as proposed solutions. It is shown that the administrators play an important role in determining the direction and the quality of foreign language studies in the universities. Their policies concerning the exploration of market and student demands affect the priority that the universities give to certain languages. Such policies also lead to the creation of new programs of foreign languages which become more and more important nowadays in the region. Besides, it is evident that the efficiency of the foreign language studies depends on the financial support policy which reaches the real demand of the departments organizing foreign language programs. The arising problems in the management of these programs are mostly the same in different institutes. The university administrators seem to realize these problems and propose some ideas or solutions which should be useful for the improvement of their foreign language studies policies. This research was conducted to collect information on foreign language teachers at the university level. The research was part of “The Basic Information of the Learning-and-Teaching Management and the Use of Foreign languages in the Northern Region of Thailand.” The data was collected in the form of questionnaires given to 52 foreign language teachers from private and state universities in four provinces in the Northern Region: Chiang Mai, Lampang, Chiang Rai, and Phitsanuloke. The results of the research were that the majority of foreign language teachers held master’s degrees and half of these were from Thai universities. With regard to their workload, the highest average number of teaching hours per week was 17.7 hours (Chinese teachers) and the lowest was 11.2 hours (German teachers.) At the same time 50% of the teachers felt that their workload was appropriate while 46.2% stated that they had too much work. The majority of foreign language teachers used the target language while conducting their lessons. When asked about their language proficiency, the teachers said their speaking and interpretating skills were weak. As for the question on what skills teachers wanted to improve the most, the answer was speaking. Focusing on teachers’ development, it was found that in addition to self-improvement, the teachers consistently improved themselves by attending conferences and meetings. Concerning teaching methods, the study showed that teachers emphasized teaching the language for communicative purposes as well as the use of integrated skills. When asked about problems they faced most, teachers stated that there were inadequate learner readiness, overcrowded classrooms, and lack of media and teaching aids. Finally, the overwhelming majority of teachers, 98.1%, were satisfied with the profession that they had chosen because of their love for the language and because of the fulfillment they received from their profession. This research was conducted to explore basic information, current conditions and problems related to the use of foreign languages by employers, head officers and self-employed in the North of Thailand. In this study, 188 sample subjects were randomly selected from both the government and private sectors in six provinces focusing on four work types: tourist business, industry, storekeepers, and services. All the subjects were asked to fill out the questionnaires comprising the following parts: general information, the use of foreign languages in work place, satisfaction with the subjects’ own abilities and their employees’ abilities in using foreign languages, policies of enhancing their own language skills and their employees’ language skills in using foreign languages, need for foreign languages in the next five years, qualifications of future employees expected or required, and their suggestions. The data obtained were analyzed by means of percentage and descriptive report. It was found from the study that few subjects had earned their degrees in foreign languages. The jobs requiring foreign languages most are services, marketing and public relations. The employers are satisfied with their own language abilities at the medium level, and so are they satisfied with their employees with degrees in foreign languages. Their satisfaction with those without degrees in foreign languages is low. The level of foreign-language self-improvement of those responding to the questionnaires is between medium and low. The foreign language most needed in the next five years is English, followed by Chinese and Japanese, in descending order. The employers prefer hiring those skillful in English for tourist business, industry as well as storekeepers and services. Various other languages are needed for certain business types. The methods of improving their employees’ abilities to use foreign languages as suggested by the employers include short-term training programs, provision of foreign-language media, further study and conversation making with foreigners. This research was conducted to explore basic information, current conditions, and problems related to the use of foreign languages by employees and laborers in the North of Thailand. In this study, 95 sample subjects were randomly selected from both the government and private sectors in six provinces focusing on three work types: tourist business, industry, and services. All the subjects were asked to fill out the questionnaires comprising the following parts: general information, the use of foreign languages in the work place, the enhancement of foreign language skills, and problems. The data obtained were analyzed by means of percentage and descriptive report. It was found from the study that English is the most used of the eight languages indicated in the questionnaire, followed by Chinese and Japanese in equal use. The jobs that use foreign languages the most are public relations, reception, communication through telephone, and services, followed by reading, writing, and translating. Few employees and laborers had earned degrees in foreign-language skills for use at the work place, in particular, speaking and listening skills, followed by reading and writing. Among specific branches of vocabulary they need to learn more, tourism came first, followed by computer and communication technology. The support from their employers to enhance their foreign-language skills is quite low. Problems with language-skill improvement of employees and laborers include a shortage of time, lack of money and support by their employers, and their own lack of confidence, in descending order.