การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ของเด็กหญิงอาชีพพิเศษในบริบทสังคมไทย ปัจจุบัน เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์ประเด็นทางจริยธรรมเกี่ยวกับเด็กหญิงอาชีพพิเศษ และ เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์เกี่ยวกับแนวทางในการแก้ไขปัญหาเด็กหญิงอาชีพพิเศษตามแนวทาง พุทธจริยศาสตร์ ผู้วิจัยได้กำหนดวิธีดำเนินการวิจัยเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 การศึกษาวิจัยภาคเอกสาร และส่วนที่ 2 การศึกษาวิจัยภาคสนามใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก ผลการวิจัยภาคเอกสารพบว่า ปัจจัยสำคัญทำให้เด็กหญิงประกอบอาชีพพิเศษ แบ่งออกเป็น 2 ประการ คือ 1. ปัจจัยด้านส่วนบุคคล ได้แก่ ครอบครัวของเด็กหญิงมีฐานะยากจน เด็กหญิง ด้อยการศึกษา พ่อแม่หรือเด็กหญิงมีค่านิยมบริโภคแบบวัตถุนิยม และเด็กหญิงมีความผิดปกติ ทางสุขภาพจิต 2. ปัจจัยทางด้านสิ่งแวดล้อม ได้แก่ ค่านิยมท้องถิ่น การถูกล่อล่วงและลักพาตัว หรือการถูกชักชวนจากบุคคลใกล้ชิดหรือจากบุคคลแปลกหน้า เช่น เอเย่นต์ และตำรวจมีผล ประโยชน์ร่วมกับเจ้าของสถานการค้าประเวณี จากการมีเด็กหญิงอาชีพพิเศษทำให้เกิดประเด็นทางจริยธรรมตามแนวทางของพุทธจริยศาสตร์ 4 ประการ คือ ในกรณีที่ 1 เด็กหญิงอาชีพพิเศษที่สมัครใจมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายโสด พบว่า เด็กหญิงอาชีพพิเศษกระทำผิดศีลข้อที่ 3 (กาเมสุมิจฉาจาร) ในสถานหนัก เพราะเด็กหญิง ละเมิดบิดามารดาในทางศีลธรรม ผู้ชายโสดกระทำผิดศีลข้อที่ 3 ในสถานหนัก เพราะผู้ชายโสด ละเมิดบิดามารดาของเด็กหญิงในทางศีลธรรม ในกรณีที่ 2 เด็กหญิงอาชีพพิเศษที่สมัครใจ มีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายที่มีภรรยา พบว่าเด็กหญิงอาชีพพิเศษกระทำผิดศีลข้อที่ 3 ใน สถานหนัก เพราะเด็กหญิงละเมิดบิดามารดาในทางศีลธรรม และละเมิดภรรยาผู้อื่นในทางศีลธรรม ผู้ชายที่มีภรรยากระทำผิดศีลข้อที่ 3 ในสถานหนัก เพราะผู้ชายที่มีภรรยาละเมิดภรรยาในทาง ศีลธรรม และละเมิดบิดามารดาผู้อื่นในทางศีลธรรม กรณีที่ 3 เด็กหญิงอาชีพพิเศษที่ถูกบังคับ มีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายโสด พบว่า เด็กหญิงมิได้กระทำผิดศีลข้อที่ 3 ผู้ชายโสดกระทำ ผิดศีลข้อที่ 3 ในสถานหนัก เพราะผู้ชายโสดละเมิดบิดามารดาผู้อื่นในทางศีลธรรม กรณีที่ 4 เด็กหญิงอาชีพพิเศษที่ถูกบังคับมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายที่มีภรรยาพบว่า เด็กหญิงมิได้ กระทำผิดศีลข้อที่ 3 ผู้ชายที่มีภรรยากระทำผิดศีลข้อที่ 3 ในสถานหนัก เพราะผู้ชายที่มีภรรยา ละเมิดภรรยาในทางศีลธรรมและละเมิดบิดามารดาผู้อื่นในทางศีลธรรม ผลการวิจัยภาคสนามพบว่า ปัจจัยสำคัญทำให้เด็กหญิงประกอบอาชีพพิเศษคือ ค่านิยม บริโภคแบบวัตถุนิยมและการถูกชักชวนจากเพื่อนสนิทที่ประกอบอาชีพนี้หรือญาติ สำหรับวิธีการ แก้ไขปัญหานี้คือ การปฏิบัติสมถกรรมฐาน วิปัสสนากรรมฐานควบคู่กับหลักคำสอนอื่นของ พระพุทธศาสนา อาจทำให้ประสบความสำเร็จในการแก้ไขปัญหา ประโยชน์จากการวิจัยครั้งนี้ ทำให้เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเด็กหญิงอาชีพพิเศษในทรรศนะของพุทธจริยศาสตร์อย่าง ถูกต้อง ซึ่งสามารถเป็นแนวทางในการป้องกันปัญหานี้ในอนาคต