การศึกษาวิจัยเรื่อง "การศึกษาพุทธจริยศาสตร์ ศึกษาเฉพาะพุทธจริยธรรมใน มังคลัตถทีปนี" เป็นการศึกษาวิจัยทางด้านเอกสาร ที่เกี่ยวกับแนวความคิด ของพุทธจริยธรรมในคัมภีร์มังคลัตถทีปนีอรรถกถาทีฆนิกายที่เกี่ยวข้องกับจริยธรรมในการ พัฒนาบุคคล การเตรียมปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต การอุปโภคบริโภคอาหาร การปฏิบัติ ตนต่อครอบครัว การทำประโยชน์ต่อสังคม การปฎิบัติเพื่อปรับจิตใจให้มีสุขภาพดี การฝึก จิตใจของตนเองเพื่อให้เหมาะสมกับปรมัตถธรรม การปฏิบัติเพื่อให้บรรลุปรมัตถธรรม เกณฑ์ ตัดสินการปฏิบัติธรรม เพื่อภาวะสุญญตาแห่งจิตใจ เกณฑ์ตัดสินภาวะปัญญารู้แจ้งอัตตาตาม ความเป็นจริงและเกณฑ์ตัดสินภาวะสมบูรณ์แห่งจิตใจของอรหัตผล ซึ่งเป็นการศึกษาวิจัย ทั้งในพระไตรปิฎก อรรถกถาฎีกา อนุฎีกาและเอกสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา ฝ่ายเถรวาท วัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้มีดังต่อไปนี้คือ 1. เพื่อทำการศึกษาวิจัยและ นำเอาพุทธจริยธรรมในคัมภีร์มังคลัตถทีปนีมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับยุคสมัย 2. เพื่อทำ การศึกษาวิจัยหาความหมายที่สัมพันธ์กันระหว่างมงคลคาถาทั้งสิบเอ็ดบทสามสิบแปดมงคล ในคัมภีร์มังคลัตถทีปนี 3. เพื่อทำการศึกษาวิจัยหาคุณธรรมหลักที่เป็นมรรคปฏิปทาที่จะใช้ เป็นแนวทางในการปฏิบัติเพื่อให้บรรลุผลทางจริยธรรมในคัมภีร์มังคลัตถทีปนีให้มีวิธีการ ที่หลากหลายในการนำเอาไปปฏิบัติ และเพื่อให้เป็นข้อมูลในการทำการศึกษาวิจัยในครั้งนี้ ส่วนพุทธจริยธรรมที่ใช้เป็นเหตุหรือเป็นมรรคปฏิปทาในการประพฤติปฏิบัติเพื่อ ให้ได้บรรลุผลหรือจุดหมายอันสูงสุดของพุทธศาสนาในมังคลัตถทีปนี คือ กัมมัฏฐานหรือ ภาวนา 2 ประการ สติปัฎฐาน 4 ประการ อริยมรรค 8 ประการ ธุดงค์ 13 ประการ จรณะ 15 ประการ บารมี 30 ประการ โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ และมงคลสูตร 38 ประการ สำหรับผลหรือจุดหมายปลายทางจริยธรรมของพุทธศาสนาในมังคลัตถทีปนี คือ ประโยชน์ 3 ประการ (อรรค 3) โลกียธรรม 8 ประการและโลกุดตรธรรม 9 ประการ จากการศึกษาวิจัยพุทธจริยธรรมในมังคลัตถทีปนีดังที่ได้ทำการศึกษาวิจัยมา ทำให้ได้ ผลสรุปไปในแนวเดียวกัน กล่าวคือ ผลของการทำการศึกษาวิจัยจะมีความสัมพันธ์และสอดคล้อง กับวัตถุประสงค์ทั้งสามประเด็นดังที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น