งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกและ ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออก โดยตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักเรียน ประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2541 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดเพชรบุรี จำนวน 400 คน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณาใน รูปแบบตารางแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการ วิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2541 ในจังหวัดเพชรบุรี มีพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกระดับปานกลาง ตัวแปรที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกัน โรคไข้เลือดออกมี 3 ตัวแปร คือ การได้รับการกระตุ้นเตือนจากครูอนามัย ข้อมูลข่าวสาร เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออก และความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกโดยทั้ง 3 ตัวแปรมีผลต่อ พฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกในทิศทางบวก และสามารถทำนายพฤติกรรมการป้องกัน โรคไข้เลือดออก ได้ร้อยละ 20.4 ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้คือ พฤติกรรมของเด็กนักเรียนควรมีการเน้นการติดตาม จากครูอนามัยในการทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายเพิ่มมากขึ้น ในส่วนของปัจจัยการกระตุ้นเตือน จากครูอนามัยเนื่องจากครูอนามัยมีกิจกรรมที่ต้องรับผิดชอบมากจึงควรที่จะให้ครูประจำชั้นเข้ามา ช่วยในการติดตามกิจกรรมที่มอบหมายให้นักเรียน ส่วนปัจจัยด้านข่าวสารเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออก ควรที่จะพิจารณาวัยและการเข้าถึงตัวนักเรียนโดยการพัฒนาเสียงตามสายในโรงเรียนให้มี รูปแบบที่น่าสนใจขึ้น และปัจจัยด้านความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกจำเป็นที่จะต้องพัฒนา เนื้อหาและวิธีการสอนโดยให้เจ้าหน้าที่สาธารณสุขเข้ามาช่วยสอนเสริมเพื่อให้นักเรียนมี ความรู้และการปฏิบัติที่ถูกต้องในการป้องกันโรค