การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยก่อนการทดลอง แบบศึกษากลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการ ทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงการรับรู้สมรรถนะในการดูแลตนเอง และ ภาวะการควบคุมโรคของผู้ป่วยเบาหวาน ก่อนและหลังเข้าโครงการสนับสนุนและให้ความรู้ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยเบาหวานประเภทที่ 2 ที่ควบคุมโรคไม่ได้ เลือกแบบเฉพาะเจาะจง ตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 41 คน ซึ่งมารับบริการที่คลินิกเฉพาะโรคเบาหวาน โรงพยาบาล สรรพสิทธิประสงค์ อุบลราชธานี รูปแบบการวิจัยประกอบด้วย การประชุมให้ความรู้กลุ่มใหญ่ 1 ครั้ง โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม จำนวนผู้ป่วย 17-28 คน ด้วยวิธีการบรรยาย อภิปรายแลกเปลี่ยน ประสบการณ์ การฝึกปฏิบัติ ชมวิดีทัศน์ และแจกแผ่นพับประกอบ และการเข้ากลุ่มย่อย 3 ครั้ง ห่างกัน 4 สัปดาห์ จำนวนผู้ป่วย 8-10 คน โดยผสมผสานวิธีการช่วยเหลือแบบกระบวนการ กลุ่มและรายบุคคล ผู้ป่วยจะได้รับการประเมินการรับรู้สมรรถนะในการดูแลตนเอง และภาวะ ควบคุมโรค ก่อนและหลังเข้าโครงการ และวัดระดับน้ำตาลในเลือดก่อนอาหารเช้า ก่อนเข้า โครงการและเมื่อเข้าโครงการในแต่ละเดือน เป็นเวลาติดต่อกัน 4 เดือน ผลการศึกษาพบว่า (1) หลังเข้าโครงการสนับสนุนและให้ความรู้แล้ว ผู้ป่วยมีคะแนน เฉลี่ยของการรับรู้สมรรถนะในการดูแลตนเองโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ การควบคุมอาหาร การรับประทานยา การออกกำลังกาย การรักษาสุขภาพอนามัยของร่างกายและการดูแลเท้า การประเมินน้ำตาลในเลือด การป้องกันและแก้ไขภาวะน้ำตาลในเลือดสูงหรือต่ำเกินไป และเรื่องอื่นๆ สูงกว่าก่อนเข้าโครงการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p ทั้งหมด <.001) (2) ค่าเฉลี่ยของระดับน้ำตาลในเลือดก่อนอาหารเช้าในแต่ละเดือน เมื่อเริ่มโครงการจน สิ้นสุดโครงการต่ำกว่าก่อนเข้าโครงการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) (3) หลังเข้า โครงการสนับสนุนและให้ความรู้แล้ว ผู้ป่วยมีคะแนนเฉลี่ยของภาวะการควบคุมโรคสูงกว่าก่อน เข้าโครงการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.0001) ผลการวิจัยนี้สนับสนุนความตรงของทฤษฎี การพยาบาลของโอเร็มในส่วนของการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ที่มีประสิทธิภาพในการ ปรับปรุงการรับรู้สมรรถนะในการดูแลตนเอง และภาวะการควบคุมโรคในผู้ป่วยเบาหวานประเภทที่ 2