จุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาความลำเอียงของแบบทดสอบวิชาสังคมศึกษาที่ใช้ในการสอบคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม ประจำปีการศึกษา 2535 โดยวิธีรับตรง และเปรียบเทียบจำนวนข้อที่มีความลำเอียงระหว่างเพศหญิงกับเพศชายและระหว่างนักเรียนที่มาจากสถานศึกษาที่ตั้งอยู่ในเมืองกับนอกเมือง วิธีการวิจัย ใช้วิธีการวิเคราะห์ความลำเอียง 4 วิธี คือ วิธีแปลงค่าความยาก วิธีไคสแควร์วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนและวิธีให้ผู้เชี่ยวชาญพิจารณาข้อสอบ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ทำแบบทดสอบวิชาสังคมศึกษา ก จำนวน1,600 คน และแบบทดสอบวิชาสังคมศึกษา กข จำนวน 400 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบมีระบบ (SYSTEMATIC SCAPLING) ผลการวิจัย 1. ในแบบทดสอบวิชาสังคมศึกษา ก จำนวน 100 ข้อ พบว่า 1.1 ในการวิเคราะห์ความลำเอียงระหว่างกลุ่มเพศหญิงกับเพศชายพบว่าวิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนพบข้อสอบที่ลำเอียงจำนวนมากที่สุด 33 ข้อซึ่งในจำนวนข้อสอบที่มีความลำเอียงนี้พบว่าเป็นการลำเอียงเข้าหากลุ่มเพศชายมากกว่ากลุ่มเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 1.2 ในการวิเคราะห์ความลำเอียงระหว่างกลุ่มในเมืองกับกลุ่มนอกเมืองพบว่าวิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนพบจำนวนมากที่สุด 23 ข้อ 2. ในแบบทดสอบวิชาสังคมศึกษา กข จำนวน 100 ข้อ พบว่า 2.1 ในการวิเคราะห์ความลำเอียงระหว่างกลุ่มเพศชายพบว่าวิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนพบข้อสอบที่ลำเอียงจำนวนมากที่สุด 23 ข้อ 2.2 ในการวิเคราะห์ความลำเอียงระหว่างกลุ่มในเมืองกับกลุ่มนอกเมืองพบว่าวิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนพบจำนวนมากที่สุด 22 ข้อ 3. สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างค่าดัชนีความลำเอียงของวิธีวิเคราะห์ 4 วิธี 3.1 สหสัมพันธ์ระหว่างค่าดัชนีความลำเอียงจากวิธีการวิเคราะห์ทางสถิติ 3 วิธี 3.2 สหสัมพันธ์ระหว่างค่าดัชนีความลำเอียงจากวิธีให้ผู้เชี่ยวชาญพิจารณากับวิธีการทางสถิติ พบว่ามีค่าสหสัมพันธ์ต่ำ ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติทุกค่า