การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบเกี่ยวกับลักษณะของแรงจูงใจในการเล่นกีฬาของนักเรียนโรงเรียนกีฬา ซึ่งเป็นนักกีฬาประเภทบุคคลกับนักกีฬาประเภททีม ทั้งเพศชายและเพศหญิง กลุ่ม ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นนักเรียนโรงเรียนกีฬา ระดับชั้นมัธยม ศึกษาตอนปลาย จำนวน 319 คน เป็นนักกีฬาชาย 244 คน นักกีฬาหญิง 75 คน โดยแยก เป็นนักกีฬาประเภทบุคคล จำนวน 192 คน นักกีฬาประเภททีม จำนวน 127 คน ที่ทำการ ตอบแบบสอบถามแรงจูงใจภายในและภายนอกของไวส์ (Weiss, 1985) ที่แปลเป็นภาษาไทย โดยพีรเจต ริ้วทอง (2537, หน้า 85-91) เมื่อนำมาทดสอบความเชื่อมั่นแล้วมีค่า .88 ผลการศึกษาที่ได้จากการวิเคราะห์และเปรียบเทียบโดยใช้สถิติ t-test พบว่า นักเรียนโรงเรียนกีฬาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีลักษณะของแรงจูงใจแบบภายใน ที่มุ่งมั่นต่อการเล่นกีฬาเมื่อการเรียนรู้ พัฒนา และความรู้สึกพึงพอใจต่อ สิ่งที่ตนเองทำ ไม่ว่าจะเป็นด้านความรู้แจ้งที่พบว่า นักเรียนชายอยากจะทำ อะไรได้จนเชี่ยวชาญมากกว่านักเรียนหญิง